กระทำ ผิดพลาดไปบ้าง จู่เหรินจึงไม่ติดใจเอาความกับเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้
หากพวกมันต้องสาบานตนจงรักภักดีต่อเซี่ยวม่อเกอ นั่นยังจะเลวร้ายยิ่งกว่าฆ่าพวกมันทิ้งเสียอีก
ในความอับจน สายตาของพวกมันล้วนกวาดมองไปยังบรุษที่ข้างรถ ศึกผู้หนึ่งโดยไม่รู้ตัว เต็มไปด้วยแวววิงวอนร้องขอ
บุรุษร่างใหญ่นั้นสูงยิ่ง บนศีรษะประดับด้วยเส้นผมสั้นแข็งดุ้งลวด เหล็กรูปโฉมไม่มีอันใดโดดเด่นสะดุดตา แต่สายตาเยือกเย็นผิดธรรมดา พลังสภาวะหนักแน่นมั่นคงดุจขุนเขา ภายใต้สายตาร้องของความ ช่วยเหลือของคนเหล่านั้นต้องฝืนยิ้มอย่างอับจนปัญญา จากนั้นค่อยหันมา ค้อมกายคารวะต่อรถศึก กล่าวด้วยส้มเสียงอ่อนน้อม “จู่ซ่าง บริวารรู้สึก คันไม้คันมือ ต้องการชมดูฝีมือของเซี่ยวม่อเกอสักท่าสองท่า จู่ซ่างโปรดอนุญาตให้บริวารออกศึก”
“อ้อ ถงเซียนเซิงแทบจะไม่เคยสนใจความสามารถของผู้ใดมาก่อน นี่นับว่าน่าสนุกสนานแล้ว น่าสนุกสนานมากแล้ว” เสียงหัวร่อเบา ๆ ดังออกมาจากรถศึก ถงเซียนเซิงผู้นี้เป็นหนึ่งในบุคคลที่อวี่ไสว้ไว้วางใจเป็นที่สุด ดังนั้นอวี่ไสว้กล่าวแค่เพียงว่า “เช่นนั้นเราผู้เป็นเจ้าจะรอชมดูความสนุกสนาน”
“ขอบคุณจู่ซ่าง” ถงเซียนเซิงค้อมคำนับต่อรถศึกอีกเล็กน้อย
จากนั้นมันยึดตัวตรง หมุนตัวกลับมา พอเห็นสีหน้าปิติยินดีของเหล่า แม่ทัพนายกอง ต้องสั่นศีรษะอย่างระอาใจ มันผู้นี้มากนํ้าใจไมตรี มีความสัมพันธ์อันดีในหมู่แม่ทัพนายกองทั้งหมด ไม่อาจปฏิเสธบอก
