ีไปที่ใด พวกเจ้าต้องโจมตีตามมันไปยังจุดเดียวกัน!”
“ระหว่างการสู้รบ ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดผล ก็อย่าได้ล่าถอยเป็นอันขาด! ต่อให้เจ้ารับบาดเจ็บหรือว่ากำลังจะตาย ก็ห้ามถอยร่นจนหลุดจาก ตำแหน่งของตน! หากเจ้าล่าถอย ผู้บัญชาการหน่วยของเจ้าจะสังหารเจ้า โดยไม่ปราณี!”
ทั่วทั้งนครมหาสันติกลับกลายเป็นยุ่งวุ่นวายมากกว่าเดิม ทุกคน พยายามเรียนรู้วิธีทำศึกอย่างบ้าคลั่ง พยายามสุดความสามารถที่จะเรียนรู้วิธีฟังคำสั่งจากผู้บัญชาการของพวกมัน เร่งทำการฝึกฝนวิธีสู้รบ แบบสงครามขนาดใหญ่ขั้นพื้นฐานที่สุด
สาหรับค่ายเว่ย พลังที่พวกมันสามารถแสดงออกมาในการศึกครั้งนี้มี น้อยมาก จั่วม่อตกลงใจใช้พวกมันเป็นแกนหลักของแต่ละหน่วยทัพ ให้พวกมันทำหน้าที่แม่ทัพนำขบวนของแต่ละหน่วย
หนึ่งหน่วยทัพมีหนึ่งพันคน นี่เป็นหน่วยทัพที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมี
แต่ถึงกระนั้น จำนวนแม่ทัพผู้นำหน่วยก็มีไม่มากพอ จั่วม่อต้องเลือกปิศาจที่พอมีประสบการณ์มารับหน้าที่เป็นแม่ทัพผู้นำหน่วยด้วย
ไม่ว่าในเมืองจะยุ่งเหยิงวุ่นวายเท่าใด ตั้งแต่ต้นจนจบจั่วม่อมีเพียง ท่วงท่าสงบเยือกเย็น หากมีเวลาว่าง มันจะสะพายกรงเล็บพิฆาตมังกรไว้ บนหลังตระเวนไปตามที่ต่างๆ เพื่อปลุกปลอบขวัญกำลังใจ
แม้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างยังคงสับสนยุ่งเหยิง แต่ขวัญกำลังใจกลับเต็ม เปี่ยม
หลังจากตระหนักว่าความหวังในการรอดชีวิตของมันเป็นเพียงสิ่งที่ เลื่อนลอย น่าแปลกที่ผู้คนกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวมากไปกว
