อดตามองกรงเล็บพิฆาตมังกรอันใหญ่โตดุจขุนเขา กล่าวออกมาด้วยลุ้มเสียงดุจกระซิบ
ถ้อยคำนี้กล่าวแทนสิ่งที่อยู่ในใจฝูเยาด้วยเช่นกัน มันถึงกับนิ่งเงียบงัน ไปนาน
“ปิศาจด่านเจียงคิดสยบกรงเล็บพิฆาตมังกร เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างแน่นอน” เว่ยเอ่ยออกมาตรง ๆ “เมื่อครั้งที่จู่เหรินปราบพิชิตกรงเล็บพิฆาตมังกร ข้าเฝ้าดูตั้งแต่ต้นจนจบ ด้วยพลังฝึกปรือด่านไสวของนางยัง แทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ยามนี้สถานการณ์กลับแตกต่างอยู่บ้าง คิดปราบ พิชิตกรงเล็บพิฆาตมังกรอาจบางทีกุญแจสำคัญอยู่ที่สายใยสามพัน อาวรณ์!”
ฝูเยายังคงนิ่งเงียบ
เว่ยจ้องมองกรงเล็บพิฆาตมังกรเขม็งนิ่ง กล่าวว่า “ซื่อจื่อหมิงนับเป็น ยอดอัจฉริยะที่แท้จริง ถึงกับสามารถเสาะพบสิ่งที่สามารถสะกดข่มกรง เล็บพิฆาตมังกรได้ สายใยสามพันอาวรณ์ ช่างสมดังนามโดยแท้ กระทั่ง พลังอันดุดันอำมหิตที่สุด ยังไม่อาจต้านทานสายใยแห่งความหวนหาอาวรณ์!”
ฝูเยาพลันเอ่ยปากอย่างเคร่งขรึม “เกี่ยวกับสายใยสามพันอาวรณ์ ข้า ไม่ล่วงรู้อันใดมากนัก เพียงทราบว่ามันเป็นหนึ่งในแกนดาวอสูรที่ลี้ลับที่สุดในประวัติศาสตร์เผ่าอสูร มีตำนานเล่าขานที่หาได้ยากเพียงไม่กี่เรื่องที่กล่าวถึง ว่ากันว่ามีเพียงอสูรที่ฝึกปรือทั้งพลังจิตสำนึกและพลังปราณเท่านั้นจึงสามารถมองเห็นได้”
เว่ยผงกศีรษะ “เช่นนั้นกลวิธีของอาจั่วคล้ายจะไม่ผิดพลาด”
“เจ้าเด็กน้อยนี้มักมีโชคอันแปลกประหลาด” สุ่มเสียงของฝูเยา กลับมาเป็นปกติ ห
