กตามองอย่างโง่งม
กระทั่งสายใยสามพันอาวรณ์ในตำนานของเผ่าอสูร ต่อหน้ามรดกตกทอดจากชนเผ่าโบราณ ได้แต่เชื่องเชื่อราวกับเด็กน้อยอันเรียบ ๆ ร้อย ๆ ผู้หนึ่ง!
แกนดาวอสูรผสานรวมเข้าสู่มือซ้ายของจั่วม่อ
รอจนแกนดาวอสูรผสานรวมเข้ากับฝ่ามือของจั่วมออย่างสมบูรณ์ จั่วม่อพลันรู้สึกว่าแรงกดดันที่สะกดตรึงร่างของมันเอาไว้หายวับไปทันที กลุ่มเส้นด้ายเรียวยาวออกมาจากมือซ้ายของมัน ผูกรัดกรงเล็บพิฆาต มังกรเอาไว้
ใจกลางแผนผังปิศาจรูปดวงอาทิตย์บนฝ่ามือซ้ายของจั่วม่อยามนี้ ปรากฏดวงดาวเล็ก ๆ ดวงหนึ่ง หากไม่ได้เพ่งมองโดยละเอียด ยากจะ สังเกตเห็นได้
จั่วม่อยังไม่พึงใจเพียงเท่านี้ ฉวยโอกาสนี้แหงนเงยขึ้น ดวงตาเย็น เยือกกวาดมองกรงเล็บพิฆาตมังกรที่ใหญ่โตเท่าภูเขาเลากา
กรงเล็บพิฆาตมังกรสะท้านเฮือก!
จั่วม่อรับข้อเสนอของเสียกงจู่ที่หยิบยืมสามองครักษ์กงจู่มาคุ้มครอง มันแต่เพื่อความมั่นใจ มันยังคงตัดสินใจนำอากุยกับเขิงเหลียนเอ๋อร์ร่วม ทางมาด้วย
ในช่วงเวลาคับขันอันตรายที่สุด หนึ่งสะคราญหนึ่งอัปลักษณ์คู่นี้พลันปรากฏกาย ขวางรั้งอยู่เบื้องหน้าหลินเชียน
เขิงเหลียนเอ๋อร์ในชุดสีดำยืนชดช้อยราวกับมิอาจต้านแรงลม ดวงตาเลือนรางดุจปกคลุมด้วยม่านหมอกชั้นหนึ่ง นางเอ่ยปากเสียงอ่อนโยนว่า“เซียนกระบี่คุนหลุน ไยมาก่อกวนปล้นชิงสมบัติของเราถึงในแดนปิศาจเรา? “
อากู้ยไม่กล่าววาจา เพียงจ้องมองหลินเชียนด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึก
หลินเซียนสีหน้า
