“หอสมบัติมหาสันติมีอยู่จริง ๆ รึ?” สมุนผู้หนึ่งถามอย่างสงสัยใคร่รู้
“ถูกต้อง” ปู้เกิ้นตอบโดยไม่หันกลับมา สายตาของมันจ้องมองไปยังลำแสงที่พุ่งทะลวงขึ้นไปบนฟ้า จิตใจเลื่อนลอยเล็กน้อย ราวกับว่ามันกำลังขบคิดถึงเรื่องราวบางประการ
“ฮ่าฮ่า! พี่ปู้ทรงภูมิปัญญายากหาผู้ใดเทียบเทียม ถึงกับจัดเตรียมหลุมพรางกับดักใหญ่โตเช่นนี้ขึ้นมาได้ ผู้น้องไม่เคยนับถือเลื่อมใสผู้ใดมาก่อน แต่ยามนี้กล่าวได้เพียงว่าข้าเลื่อมใสพี่ปู้ยิ่งนัก!” ผู้กล่าววาจาเป็นบุรุษร่างใหญ่โตดุจยักษ์ปักหลั่น อยู่ในวัยสี่สิบกว่าปี มีดวงตาเจิดจ้าเป็นประกายคู่หนึ่ง
“พี่หมิงชมเชยเกินไป” ปู้เกิ้นค้อมตัวเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างยิ้มแย้ม“หากมิใช่เพราะมีพี่หมิงอยู่ด้วย ผู้น้องยังไม่กล้ากระทำการอุกอาจเสี่ยงอันตรายถึงเพียงนี้”
“คล้อยตามสภาวะอันประเสริฐ พี่ปู้จึงนับเป็นยอดอัจฉริยะที่แท้จริง!” หมิงฮุยปรบมือพลางสรรเสริญเยินยอ “เจ้ามีกองพันชั้นยอดเช่นนี้อยู่กับตัว หากสามารถยึดครองอาณาจักรนี้และนครมหาสันติ พลังอำนาจของตระกูลยักษาเขียวจะทวีขึ้นนับสิบเท่า! หนุนส่งตระกูลยักษาให้เจริญรุ่งเรืองสืบไป”修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพPage 1 of 12
“ข้ากลับไม่เล็งผลเลิศถึงเพียงนั้น” โฉมสะคราญที่อยู่ข้างกายหมิงฮุยอดสอดคำขึ้นไม่ได้ นางแย้มยิ้มอย่างเย็นชา “ใต้หล้าเคารพเทิดทูนอำนาจบารมีของนครมหาสันติ แต่วันนี้เราจะละเมิดกฏเกณฑ์ที่ไม่เคยกล่าวออกมา ด้วยการเตร