ราบเรื่องข้าเองก็ตื่นตระหนกยิ่ง พี่หมิง ประวัติความเป็นมาของกรงเล็บพิฆาตมังกรข้าคงไม่ต้องกล่าวแล้ว เจ้าย่อมทราบกระจ่างดี ข้าแม้ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ซือจื่อหมิงได้รับของสิ่งนี้มาจากที่ใด แต่ในเมื่อมันถูกเก็บซ่อนไว้นานนับร้อย ๆ ปี ดูท่าว่ากระทั่งท่านปรมาจารย์ยังหวาดกลัวประวัติศาสตร์อันเต็มไปด้วยอาถรรพ์ของศาสตรามารเล่มนี้”
หมิงฮุ่ยฟื้นตื่นจากความแตกตื่นตระหนก พอได้ยินเช่นนี้ต้องกล่าวว่า“อาถรรพ์? ศาสตรามารหากเป็นมงคล ยังจะเป็นศาสตรามารอีกรึ? อาวุธที่ใช้ฆ่าคน ยิ่งมีอาถรรพ์ยิ่งประเสริฐ!”
สายตาของมันร้อนเร่าด้วยแรงปรารถนา “เมื่อเป็นเช่นนี้ ทำให้ข้ายิ่งสงสัยว่าสมบัติชิ้นที่สามจะเป็นสิ่งใด!”
“ไม่ว่ามันจะเป็นสิ่งใด ก็ล้วนแล้วแต่เป็นของพี่หมิงทั้งสิ้น” ปู้เกิ้นกล่าวด้วยสีหน้าสงบราบเรียบ “อย่างไรก็ตาม พี่หมิงต้องจดจำไว้ว่าอย่าได้ปล่อยให้มีคนหลุดรอดไปได้แม้แต่คนเดียว”
“ฮ่า พี่ปู้อย่าได้ห่วงไปเลย กองโจรตระกูลหมิงของข้าแม้มีชื่อฉาวโฉ่แต่เราไม่เคยผิดคำพูดต่อคู่ค้า” หมิงฮุบหัวร่ออย่างเหี้ยมเกรียม พลางกล่าว “บรรดานายน้อยเหล่านั้นล้วนเป็นแพะอ้วนชั้นยอด! ส่วนกงจู่ทั้งสาม พวกนางสามารถเป็นหญิงรับใช้ของเม่ยเม่ยของข้าได้”
“พี่หมิงโปรดระมัดระวังให้มาก สามกงจู่มียอดฝีมืออารักขาอยู่ข้างกาย” ปู้เกิ้นสะกิดเตือน修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพPage 5 of 12
“ขอบคุณพี่ปู้ที่ตักเตือนด้วยไมตรี!” หมิงฮุยกล่าวปนหัว
