ากถ่วงเวลาได้นานเท่าใด ข้าแน่ใจว่าสามารถสร้างกองทัพอันแข็งแกร่งขึ้นมาได้มากเท่านั้น!”
สองประโยคสุดท้ายเผยให้เห็นความเชื่อมั่นอันแกร่งกร้าวมั่นคงดุจเหล็กกล้า
“เป็นเสี่ยวเม่ยคิดมากไปเอง! พี่ปู้ ที่ข้าล่วงเกินเมื่อครู่ โปรดอย่าได้ถือสา!” หมิงอวี่เวยพลันย่อกายคารวะด้วยสีหน้าจริงจัง
ปู้เกิ้นรีบคารวะตอบ “แม่อวี่เวยเกรงใจเกินไป”
“พี่ปู้คล้ายจะล่วงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับหอสมบัติมหาสันติไม่น้อยสามารถช่วยเปิดหูเปิดตาให้แก่พวกเราบ้างได้หรือไม่” หมิงฮุยกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “ข้าเพียงทราบว่ามีหลักศิลาชิ้นหนึ่งอยู่ภายใน”
ปู้เกิ้นกล่าวเสียงหนัก ๆ “ข้าเองก็ไม่ได้ล่วงรู้อันใดมากนัก เพียงบังเอิญรับทราบเรื่องราวบางประการมาบ้าง ว่ากันว่าที่เก็บรักษาอยู่ภายในหอสมบัติมหาสันติเป็นสมบัติสามชิ้น นอกจากหลักศิลาแล้ว ข้าบังเอิญทราบว่าสมบัติอีกชิ้นหนึ่งเป็นสิ่งใด แต่ไม่ทราบว่าชิ้นสุดท้ายคืออะไร”
“สมบัติชิ้นที่สองเป็นสิ่งใด?” หมิงฮุยกระหายใคร่รู้ยิ่ง
ปู้เกิ้นเน้นเสียงทีละคำ “กรงเล็บพิฆาตมังกร!”
หมิงฮุยและหมิงอวี่เวยผู้เป็นเม่ยเม่ยถึงกับสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง หมิงฮุยอุทานอย่างลืมตัว “ศาสตรามารชั้นนภา กรงเล็บพิฆาตมังกร! เป็นไปไม่ได้!”修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพPage 4 of 12
ปู้เกิ้นดวงตาทอแววมุ่งมาดปรารถนาวูบหนึ่ง แต่เลือนหายไปในทันที“เป็นหนึ่งในสิบศาสตรามารชั้นนภา กรงเล็บพิฆาตมังกรของแท้แน่นอนตอนที่ข้าท
