้ที่เปรียบของมัน!
ต่อหน้ากรงเล็บใหญ่โตมโหฬารชิ้นนี้ จั่วม่อเล็กกระจ้อยร่อยไม่ต่างอันใดกับมดปลวก
แต่สิ่งที่ทำให้บังเกิดระลอกปั่นป่วนขึ้นในใจจั่วม่อที่แท้จริง กลับไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ไพศาลของกรงเล็บข้างนี้ แต่เป็นเพราะมันเคยพบเห็นกรงเล็บมหึมาข้างนี้มาก่อนแล้วต่างหาก!
“กรงเล็บพิฆาตมังกร!”
“เป็นไปไม่ได้!”
เว่ยและผูเยาร้องอุทานออกมาอย่างพร้อมเพรียงPage 4 of 12
จั่วม่อย่อมเคยพบเห็นกรงเล็บพิฆาตมังกรมาก่อน เมื่อครั้งแรกที่เว่ยออกมาจากหลุมฝังศพ เคยแปลงร่างเป็นยอดแม่ทัพหญิงเผ่าปิศาจซึ่งเป็นจู่เหรินคนเก่าของตน นางในตอนนั้นถือกรงเล็บพิฆาตมังกรเอาไว้ในมือเช่นกัน เว้นเสียแต่ว่ามีขนาดเล็กกว่ากันมาก
“ที่แท้…กรงเล็บพิฆาตมังกรตกอยู่ในมือของซือจื่อหมิง… …” ผูเยารำพึงแผ่วเบา มันเหม่อมองกรงเล็บพิฆาตมังกรอันมหึมาเท่าขุนเขาด้วยสายตาเลื่อนลอย ประกายน้าตารื้นขึ้นในดวงตา
ภาพอันห่างไกลทยอยวาบผ่านเบื้องหน้ามันทีละฉากๆ ใบหน้างดงามสุดเปรียบปานที่เปลี่ยนชีวิตของมันไปตลอดกาลยังคงกระจ่างชัดอยู่ตรงหน้า กาลเวลาอันยาวนานที่เพียงพอให้เหล็กผุกร่อนป่นสลาย คล้ายไม่ทิ้งร่องรอยใดไว้ในความทรงจำอันกระจ่างชัดเหล่านี้เลย
เว่ยเงียบงันอย่างน่ากลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าโศกศัลย์และหวนรำลึก
จั่วม่อพลันก้าวตรงเข้าหากรงเล็บพิฆาตมังกร
“รอก่อน! รีบหยุดเดี๋ยวนี้!”
“อย่าเข้าไปใกล้!”
การกระทำของจั่วม่อทำเอาผูเยากับเว่ยแตกตื่นจนขวัญหนีดี
