ฝ่อ สีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง รีบร้องเตือนอย่างร้อนรน
แต่จั่วม่อคล้ายถูกครอบงำ ไม่ได้ยินเสียงตะโกนอันร้อนรุ่มของพวกมันแม้แต่น้อย ฝีเท้าไม่สะดุดหยุดยั้ง มันยังคงก้าวตรงเข้าไปโดยไม่ชะงักรั้งPage 5 of 12รอ คล้ายกับว่าในสายตาของมันมีเพียงกรงเล็บพิฆาตมังกรอันใหญ่โตมโหฬารที่อยู่เบื้องหน้า
ตง… …ตง… …ตง… …
สุ้มเสียงเป็นจังหวะประดุจกลองศึก คล้ายมีคล้ายไม่มี บัดเดี๋ยวปรากฏบัดเดี๋ยวจางหาย เขย่าขวัญสั่นวิญญาณผู้คน จั่วม่อยิ่งเข้าไปใกล้สุ้มเสียงประหลาดนี้ยิ่งแกร่งกร้าวกังวานขึ้นเป็นลำดับ
สุ้มเสียงนี้ดังมาจากกรงเล็บพิฆาตมังกร ประดุจเสียงหัวใจดวงมหึมาที่เต้นเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่อง
รอจนจั่วม่อเดินเข้ามาถึงด้านล่างของกรงเล็บพิฆาตมังกร แล้วเงยหน้าขึ้นมอง ยิ่งรู้ซึ้งถึงความใหญ่โตมโหฬารอย่างแท้จริง แรงกดดันมหึมาแกร่งกร้าวสุดเปรียบปาน บันดาลให้ผู้คนใจสั่นสะท้านโดยไม่อาจควบคุมบังคับ
แต่ดวงตาของจั่วม่อยังคงสงบนิ่ง เย็นยะเยียบและเฉยเมยดุจเดิม ไม่บังเกิดระลอกใดในใจ
ของวิเศษนี้มีชีวิตจิตใจ
จั่วม่อเมื่อยื่นมือแตะลงบนกรงเล็บพิฆาตมังกร ก็สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน ถึงพลังอำนาจสุดอหังการสะท้านฟ้าดินและพลังชีวิตอันกร้าวแกร่ง ซึ่งแฝงเร้นอยู่ภายใต้ชิ้นเกล็ดมังกรแข็งกระด้างปานเหล็กกล้ารวมถึงความไม่ยินยอมพร้อมใจอย่างลึกล้า!
“อย่าแตะต้องมัน ของสิ่งนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่เจ้าในตอนนี้จะสามารถควบคุมได้!” ผูเยาสุ้มเสียงเต
