็มไปด้วยความรุ่มร้อนกังวลที่หาได้ยากPage 6 of 12
จั่วม่อคล้ายไม่ได้ยินเสียงผูเยา ในสายตามันมองเห็นเพียงเส้นใยกึ่งโปร่งใสที่ดูอ่อนแอบอบบางเหล่านั้น แต่เป็นเส้นใยประหลาดเหล่านี้เอง ที่รัดพันกรงเล็บพิฆาตมังกรเอาไว้อย่างแน่นหนา จนไม่อาจขยับเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย
เว่ยกล่าวอย่างร้อนใจ “กรงเล็บพิฆาตมังกรเป็นหนึ่งในศาสตรามารชั้นนภา ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าในยามนี้จะควบคุมบังคับได้ มีเพียงจอมปิศาจด่านไสว้จึงสามารถควบคุมบังคับมัน จู่เหรินของข้าก็เป็นจอมปิศาจด่านไสว้เมื่อครั้งที่ลงมือสยบศาสตรามารเล่มนี้ ยังแทบเอาชีวิตไม่รอด!”
กรงเล็บพิฆาตมังกรคล้ายได้ยินวาจาของผูเยากับเว่ย จั่วม่อสามารถรู้สึกได้ว่ากรงเล็บกำลังหัวร่อเย้ยหยันอย่างลำพองใจที่มันไม่ประมาณตนเสียงหัวใจเต้นยิ่งหนักหน่วงดุดันกว่าเดิม พลังอันไพศาลแผ่ซ่านออกมาอย่างเกรี้ยวกราด กระทั่งเหล่าเส้นใยประหลาดที่รัดพันไว้อย่างหนาแน่นยังไม่อาจปิดกั้นได้
แต่ละจังหวะการเต้นของเสียงหัวใจ เส้นใยเรียวบางที่ยื่นหายออกไปในความมืดมนจะสั่นสะเทือนตามไปด้วย และทุกจังหวะ ทุกการเต้นกระหน่า พลังอำนาจเหล่านี้จะแผ่ซ่านไปถึงที่ห่างไกล แต่ไม่ว่ากรงเล็บพิฆาตมังกรจะแกร่งกร้าวอหังการสักเพียงใด ก็ไม่อาจทลายหลุดออกจากเส้นใยเรียวบางนับหมื่นเส้นเหล่านี้ได้
จั่วม่อยังคงสีหน้าไม่แปรเปลี่ยนแม้แต่น้อย
ใบหน้าที่แหงนเงยขึ้นเย็นยะเยียบและเฉยชา ดวงตามีแต่ความหนาวเหน็บPage 7 of 12
สายตาขอ
