บ จากนั้นพากันเคลื่อนไหว
อวี๋ซวงผุดลุกขึ้น กล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า “เราต้องสั่งสอนซิวเจ่อเหล่านี้ให้หลาบจำสักครา มิเช่นนั้นพวกมันคิดมาก็มา คิดไปก็ไป พวกมันเข้าใจว่าในหมู่พวกเราเผ่าปิศาจไม่มีคนมีความสามารถหรือ ที่นี่กลายเป็นสวนหลังบ้านของพวกมันตั้งแต่เมื่อใด?”Page 8 of 11
ทุกผู้คนฮึกเหิมขึ้นเช่นกัน
ชางเยวียนฮ่าวกับอวี๋ซวงเดินเคียงคู่กันไป เหล่าองครักษ์ที่นำโดยเซี่ยห้อมล้อมคุ้มกันซิ่นกงจู่ ส่วนองครักษ์ที่นำโดยจูเข่อเฝ้าพิทักษ์หว่านกงจู่ ชีเตียวอวี่เคลื่อนไหวตามลำพัง… …
เพียงชั่วพริบตาเดียว กองกำลังผสมก็แตกสลาย แต่ละขุมกำลังแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน
“เจ้ามีจิตเจตนาต่อมันหรือ?” หญิงรับใช้วัยกลางคนที่ข้างกายเสียกงจู่ เอ่ยถามอย่างกะทันหัน
เสียกงจู่เหลือบมองนางแวบหนึ่ง แล้วย้อนถามว่า “ท่านเห็นเป็นเช่นนั้นรึ?”
“หากมิใช่เช่นนั้น เจ้าไยต้องช่วยเหลือมันเล่า?” หญิงรับใช้วัยกลางคนจ้องมองเสียกงจู่ตาเขม็ง พลางกล่าวอย่างเย็นชา “เจ้าย่อมทราบกระจ่างแก่ใจ เมื่อเจ้าเข้าร่วมความขัดแย้งนี้ เจ้าจะไม่อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับมันอีกต่อไป!”
เสียกงจู่เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ท่านไม่คิดบ้างรึ? ให้พวกมันทั้งหมดมุ่งความสนใจไปยังเซี่ยวม่อเกอ จะไม่เป็นประโยชน์ต่อเรามากกว่าหรือ?”
หญิงรับใช้วัยกลางคนสีหน้าคลายลงเล็กน้อย แต่ยังสำทับอย่างเย็นชาว่า “อย่าได้คิดทำเรื่องโง่เขลาอันใด”
เสียกงจู่คล้ายไม่ได้ยิน นางเงยหน้าขึ้นมองเซี
