ะไม่มีพิษมีภัย“หากเจ้ามีข้อเสนอที่ดีกว่านี้ สามารถมาหาข้าได้ทุกเมื่อ”
ชีเตียวอวี่เหลือบมองจั่วม่อแวบหนึ่ง แล้วหมุนตัวจากไปโดยไม่ร่าลา
จั่วม่อแย้มยิ้ม มองดูชีเตียวอวี่หายลับไปจากห้อง
มันทราบว่าข่าวที่ชีเตียวอวี่มาที่นี่ จะแพร่สะพัดไปทั่วนครมหาสันติอย่างรวดเร็ว
เมื่อถึงเวลานั้น ลูกค้ามากมายจะเยือนถึงหน้าประตู พากันแย่งเสนอราคาให้แก่เจ้ามือน้อย ๆ เช่นมัน
จั่วม่อแทบอดใจรอไม่ไหวแล้ว
จั่วม่อเหม่อมองเสียกงจู่ผู้งามสะคราญที่เบื้องหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความขื่นขมระทมทุกข์ “ไฉนเป็นเจ้ามาแล้ว?”Page 152 of 937
“เป็นไร? เป็นข้าแล้วจะมีปัญหาใด?” เสียกงจู่เหลือกตา ประกายหยาดเยิ้มที่แผ่ซ่านออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจแทบบันดาลให้ผู้คนหัวใจเต้นไม่เป็นระส่า
จั่วม่อแม้ทางหนึ่งพยายามต้านทานเวทวิชาลวงตา อีกทางหนึ่งก็ยังตีหน้าเจื่อนขมพลางกล่าว “ข้ากำลังรอให้ผู้อื่นมา … จะได้ขูดรีดพวกมันหนัก ๆ สักครา… ไฉนเป็นเจ้ามาก่อนเล่า”
ฮ่าฮ่า เสียกงจู่หัวร่องอหาย นางชี้หน้าจั่วม่อ หัวร่อพลางร้องว่า “เจ้าเลวร้ายยิ่ง… …เลวร้ายเหลือทนจริง ๆ!”
จั่วม่อกลับกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง “โอกาสที่ดีงามถึงเพียงนี้หากข้าไม่ฉวยโอกาสขูดรีดสักครา สวรรค์จะต้องส่งทัณฑ์สายฟ้าฟาดมาลงทัณฑ์ข้าเป็นแน่!”
เสียกงจู่หัวร่อเสียจนเรือนผมที่ตกแต่งไว้เป็นอย่างดีถึงกับหลุดลุ่ยลงมา นางหอบหายใจน้อย ๆ ด้วยจริตมารยาของโฉมงามที่เติบโตเต็มสาวพลางยกมือปัดแต่
