ดยเฉพาะอย่างยิ่งศาสตร์วิชาลวงตา… …
“ร้ายกาจ?” เสียกงจู่แย้มยิ้ม “ในใจเจ้าเห็นว่าจิตใจของข้าคดเคี้ยวมากกระมัง?”
จั่วม่อเกาศีรษะแกรก ๆ “ข้าเพียงรู้สึกว่าเจ้าชาญฉลาดยิ่ง” จากนั้นอดกระตุ้นเตือนไม่ได้ “เจ้าต้องจัดการกับพวกคนของคุนหลุนให้อยู่หมัดอย่าปล่อยให้พวกมันหลุดรอดไปได้”Page 154 of 937
“ด้วยนิสัยใจคอของเจ้า ย่อมไม่ติดใจไล่ล่าพวกมันถึงเพียงนี้ ดูเหมือนว่าพวกมันไม่เพียงแค่รุกรานเจ้าหนเดียวกระมัง เกรงว่าต้องมีลับลมคมในมากกว่านี้” เสียกงจู่จับจ้องมองดูจั่วม่ออย่างยิ้มแย้ม
จั่วม่อสะท้านใจวูบ สตรีนางนี้ฉลาดล้าเกินไปจริง ๆ มันต้องระมัดระวังให้มากกว่านี้!
มันได้แต่แสร้างทำเป็นไขสือ
สองหนุ่มสาวยังสนทนาถึงเรื่องราวมากหลายอย่างออกรส เสียกงจู่ทรงภูมิปัญญา รอบรู้ทุกเรื่องราวเป็นพิเศษ นอกเหนือจากศาสตร์วิชาลวงตาที่แผลงฤทธิ์ด้วยตัวเองเป็นครั้งคราวซึ่งจะยากรับมืออยู่บ้าง การสนทนากับนางก็นับเป็นความสำราญใจประการหนึ่ง จั่วม่อชมชอบไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาเช่นนี้จั่วม่อยังไม่กล้าดื่มสุรา
“ตระกูลอานเหวยสนใจในตัวเจ้ามาก” กล่าวจบคำ นางนำศาสตรามารเล่มหนึ่งออกมาวางไว้ตรงหน้าจั่วม่อ
ศาสตรามารเล่มนี้เป็นอาวุธเกอด้ามสั้นเล่มหนึ่ง ทั้งเล่มเป็นสีแดงสดที่กึ่งกลางใบมีดมีดวงตาสีดำดวงหนึ่ง บันดาลให้ศาสตราทั้งเล่มดูน่าสะพรึงกลัวเป็นพิเศษ
“นี่คืออาวุธเกอเนตรอีกา หลอมสร้างขึ้นจากจะงอยปากปิศาจอีกาเพลิงกาฬ ใช้เวลา
