นฟ้า! ใครจะไม่ตื่นเต้น?
“ข้าคือลั่วเสวี่ยน ผู้อาวุโสแห่งนิกายวิถีสวรรค์! หากผู้ใดได้ครอบครองมรดกของนักบุญหรือโอกาสอันยิ่งใหญ่ สามารถเข้าสู่นิกายเทียนเต้าได้เช่นกัน!”
“ข้าคือซีจิ่งหลุน ผู้อาวุโสแห่งหอการค้าว่านเป่า! หากผู้ใดได้มรดกนักบุญหรือโอกาสอันยิ่งใหญ่ หอการค้าว่านเป่ายินดีต้อนรับเข้าสู่ศาลาหมื่นสมบัติ!”
เมื่อผู้อาวุโสทั้งสามแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กล่าวออกมาเช่นนี้ ความกระหายโอกาสของผู้คนก็ยิ่งทวีคูณ แต่ละคนล้วนตื่นเต้นจนแทบระเบิดออกมา อยากจะเข้าไปในตำหนักสวรรค์มรดกโดยทันที
“ข้าคือเจียงอวิ๋นเหอ ขอคารวะผู้อาวุโสเล่ย!”
เจียงอวิ๋นเหอยกมือประสานคำนับ ดวงตาเปล่งประกาย
“เจียงอวิ๋นเหอ? เจ้าเป็นศิษย์ที่น้องชายฉือซิงรับไว้ใช่หรือไม่? ไม่เลว รากฐานมั่นคง จิตใจเข้มแข็ง ยังเป็นปรมาจารย์โอสถอีกด้วย เยี่ยมมาก!”
“นี่คือหลานชายของข้า เล่ยหมิง เป็นพี่ศิษย์ของเจ้า จงช่วยเขาให้ได้มรดกนักบุญ หากเจ้าทำสำเร็จ ข้าจะรับเจ้ากลับนิกายและแต่งตั้งให้เป็นศิษย์แท้!”
เล่ยตงมองเจียงอวิ๋นเหอ แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ
“ศิษย์แท้? ขอบคุณผู้อาวุโสเล่ย! ข้าจะช่วยพี่ศิษย์เล่ยให้ได้มรดกนักบุญมาแน่นอน!”
เจียงอวิ๋นเหอถึงกับตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น
ในเวลาเดียวกัน องค์ชายเก้าแห่งราชวงศ์ต้าหลิน หยางฉี ก็ยกมือคำนับและกล่าวเสียงดัง “ข้า หยางฉี องค์ชายเก้า ขอคารวะผู้อาวุโสเล่ย ข้ายินดีช่วยพี่ศิษย์เล่ยเช่นกัน!”
เล่ยตงพยักหน้าอ
