บหลี่อิงฟ่งที่อยู่บนหลังจั่วม่อ พากันเบิกตามองอย่างโง่งม
ศิษย์พี่จั่วม่อ… … มีพลังฝีมือร้ายกาจถึงเพียงนี้… …
เห็นกงล้อดาราจักรระเบิดออกมาจากบึงโคลนแห้งๆ หวนคืนสู่ข้อมือของจั่วม่ออีกครั้ง ทันทีที่กำไลข้อมือชิ้นนี้กลับมา จั่วม่อพบว่าสีสันของกงล้อดาราจักรหม่นหมองลงกว่าเดิมมาก
ภาพรอบข้างกลับคืนสู่สภาพปกติ
ท้องถนนยังคงคึกคักจอแจดุจเดิม ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาไม่ได้รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย ว่าเมื่อครู่เพิ่งเกิดการต่อสู้ที่เดิมพันด้วยความเป็นความตายอุบัติขึ้นใกล้ ๆ พวกมัน
มีเพียงเศษโคลนหย่อมหนึ่งที่เปื้อนอยู่บนพื้นตรงหน้าจั่วม่อเท่านั้นเป็นเครื่องยืนยันถึงการต่อสู้อันดุเดือดที่เกิดขึ้น ทันใดนั้นสายลมกระโชกPage 4 of 11ผ่านมาโดยบังเอิญ พัดพาเอาฝุ่นผงฟุ้งกระจายขึ้น แล้วหายลับไปในอากาศ
จั่วม่อไม่ได้มีสีหน้าภาคภูมิใจ เพียงกวาดตาสำรวจรอบข้างอย่างระมัดระวัง จากนั้นไม่เอ่ยคำที่สอง เริ่มโถมทะยานหายลับไปในบัดดล
ชั่วอึดใจให้หลัง เงาร่างสองสายพลันปรากฏขึ้นตรงตำแหน่งที่จั่วม่อถูกลอบทำร้าย
“เราประเมินมันต่าเกินไป”
“ถูกต้อง นึกไม่ถึงว่ากระทั่งอาคันตุกะปิศาจหุ่นโคลนก็ไม่ใช่คู่มือของมัน แต่ท่าทีของชีเตียวอวี่ช่วยยืนยันการคาดเดาของเรา เซี่ยวม่อเกอคือกุญแจสำคัญดอกนั้นไม่ผิดแน่”
“หนานเหมินเสวี่ยถูกเปิดเผยเสียแล้ว”
“เดิมทีมันก็ถูกใช้เป็นหมากเปิดเผยของเราอยู่แล้ว เมื่อพวกเราลอบเคลื่อนไหว สามารถใช้มันช่วยดึงดูดค
