“ท่านทั้งหลาย เราจะยังเชิดหน้าชูตาอยู่ได้อย่างไร! เซี่ยวม่อเกอแม้พลังฝีมือกล้าแข็ง แต่หากเรายอมพ่ายแพ้โดยง่ายดาย หลังจากนี้กงจู่ทั้งสามมีแต่จะจบสิ้นลงในเงื้อมมือมารของมัน พวกนางเกรงว่าต้องร่าไห้โศกสลดไปชั่วชีวิต เราจะยินยอมให้เกิดโศกนาฏกรรมเช่นนี้ขึ้นได้รึ! พวกเราล้วนชื่นชมเหล่ากงจู่ จะมัวนั่งนิ่งเฉยอยู่ได้อย่างไรกัน!”
บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งกำลังหันหน้าเข้าปลุกเร้าบุรุษหนุ่มคนอื่น ๆ
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่มันกำลังเร่าร้อนได้ที่ คนอื่น ๆ กลับนิ่งเงียบงัน การต่อสู้ระหว่างเซี่ยวม่อเกอกับเสิ่นอวี้ขู่ขวัญพวกมันแทบตาย ปลูกฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความกลัวไว้ในจิตใจของพวกมัน
คนผู้นี้ก็ไม่ท้อแท้หดหู่ ยังคงกล่าวสืบต่ออย่างดุเดือด
“ข้าย่อมล่วงรู้ว่าพวกเจ้าทุกคนห่วงกังวลเรื่องอันใด เจ้าผู้นี้ดุร้ายกระหายเลือด ยามฆ่าคนไม่กะพริบตา หากพวกเราเผชิญหน้ากับมันโดยตรง เป็นที่แน่นอนว่าต้องไม่มีจุดจบที่ดี ดังนั้นพวกเราได้แต่ใช้ไหวพริบปฏิภาณ ไม่อาจเข้าปะทะด้วยกำลัง”
มันกล่าวแทงใจดำทุกผู้คน เหล่าคุณชายตระกูลใหญ่พอฟังต้องเงยหน้าขึ้นทันที
เสียงหนึ่งสอบถามมาจากในกลุ่มคน “เช่นนั้นพี่หวังมีวิธีดีงามอันใด?”Page 1 of 11
ผู้ที่กำลังปลุกเร้าฝูงชนเรียกว่าหวังคุน มันเป็นสาวกผู้ซื่อสัตย์ของซิ่นกงจู่ มันเมื่อล่วงรู้ว่าซิ่นกงจู่เชื้อเชิญเซี่ยวม่อเกอ ต้องพิโรธโกรธขึ้งอย่างรุนแรง และเพียงชั่วพริบตาต่อมา หว่านกงจู่ก็ส่งเทียบเชิญให้แก่
