จบสิ้นกันเสียที!
เสิ่นอวี้ครุ่นคิด ดวงตาสาดประกายเย็นเยียบ มือขวายกขึ้นซัดเบา ๆ
ขนราชานกยูงพุ่งวาบออกไป แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงหลากสีสายหนึ่งทะยานเข้าหาเซี่ยวม่อเกอตรง ๆ!
จั่วม่อสีหน้าทอแววเจ็บปวด
หลังจากโหมซัดหมัดออกไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เปลวเพลิงภายในร่างกายมันประดุจลูกตุ้มอันหนักหน่วง ทุกครั้งที่หมัดอันหนักหน่วงต่อยใส่พื้น เปลวไฟในร่างกายก็พลุ่งพล่านปั่นป่วน แม้ว่าจะถูกเมล็ดผลึกสุริยันและพลังของอุปกรณ์สวรรค์สิบอีกาสะกดเอาไว้ แต่อันที่จริงยังคงพลุ่งพล่านปั่นป่วนอย่างรุนแรง
ยามที่มันโหมซัดพายุหมัด มันไม่ได้รู้สึกอันใด แต่หลังจากหยุดต่อยหมัด กลุ่มไฟก็ขยายออกเป็นกระแสเปลวไฟนับไม่ถ้วน กระจายไปทั่วแขนขาและอวัยวะต่าง ๆ ภายในกาย
ชั่วพริบตานี้จั่วม่อรู้สึกศีรษะลั่นอึงอล จิตใจอันสับสนเลอะเลือนกลายเป็นว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์Page 14 of 24
แทบจะในเวลาเดียวกัน สามดวงอาทิตย์บนแผ่นหลังที่เดิมทียังหมุนคว้างอย่างแช่มช้า จู่ ๆ หยุดหมุนลงอย่างกะทันหัน
แสงสว่างแล่นวาบจากแผนผังปิศาจรูปดวงอาทิตย์ที่กลางอก ไหลผ่านไปตามเส้นสีทองที่เชื่อมระหว่างแผนผังปิศาจแต่ละดวง พุ่งเข้าสู่สามดวงอาทิตย์บนแผนหลังของมันอย่างเร่งร้อน!
ดวงอาทิตย์ทั้งสี่ ทันใดนั้นสาดแสงสว่างเจิดจ้าออกมา
กลุ่มประกายไฟข้างเท้าของจั่วม่อพลันสว่างวาบ แต่ละจุดส่องประกายดุจดวงดาว จากนั้นถูกดึงดูดเข้าไปในมือขวาของจั่วม่อในบัดดล
ซี่!
บังเกิดเสียงแ
