าพที่ปรากฏขึ้นในใจ!
ตูม!
ประกายไฟแลบลั่นระหว่างหมัดกับพื้น ก่อนจะลอยขึ้นกลางอากาศ
ไม่มีผู้ใดทันสังเกตเห็นประกายไฟซึ่งมีขนาดเท่าปลายเข็มนี้
กระทั่งจั่วม่อเองยังไม่สังเกตเห็น ทะเลเพลิงที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกายมันราวกับท่อนไม้หนัก ถูกแขวนไว้กลางอากาศ ทุกครั้งที่มันต่อยลง ท่อนไม้หนักจะร่วงฟาดลงมาด้วย ความรู้สึกนี้ทั้งปลอดโปร่งสบายและชวนสำราญใจอย่างบอกไม่ถูก มันรู้สึกราวกับว่ามันสามารถทุบทำลายได้ทุกสิ่ง!
หมัดแล้วหมัดเล่ากระหน่าซัดไม่ขาดสาย!
ทุกหมัดจะเกิดประกายไฟจุดเล็ก ๆ พวยพุ่งออกจากหมัด ลอยค้างอยู่กลางอากาศ ไม่ว่าคลื่นลมหมัดจะรุนแรงสักปานใด พวกมันก็คล้ายถูกตรึงแน่นอยู่กลางเวหา ไม่ไหวติงแม้แต่น้อยPage 2 of 24
ประกายไฟเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นลำดับ ในไม่ช้าผู้คนก็เริ่มสังเกตพบ!
ในสภาพเลอะเลือน มีเพียงจั่วม่อที่ยังไม่สังเกตเห็น ดวงอาทิตย์สามดวงบนแผ่นหลังมันคล้ายกลายเป็นมีชีวิต ค่อย ๆ หมุนคว้างอย่างช้า ๆเส้นสีทองที่เชื่อมต่อระหว่างดวงอาทิตย์แต่ละดวงก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย
ทุกครั้งที่หมัดขวาของจั่วม่อต่อยออกมา เสาเปลวไฟร้อนแรงบนหมัดยิ่งหนักหน่วงเข้มข้น จนค่อย ๆ กลายเป็นมีรูปร่าง ห่อหุ้มไปถึงข้อมือของมันแล้วค่อยหยุดยั้งลง
จั่วม่อไม่ทราบว่ากระบวนท่านี้คือสิ่งใด แต่ทันใดนั้นชื่อหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจมัน
ค้อนสุริยัน!
นี่มัน… …
จั่วม่อยังคงอยู่ในสภาวะเลื่อนลอยมึนงง ดังนั้นมันไม่สนใจอันใด เพียงทำไปตามภาพที
