เสื่อมเสียหน้าขนานหนัก
หลันหยงพออ้าปากก็จู่โจมใส่รอยแผลสดใหม่ของมันอย่างไม่รีรอลังเล เสิ่นอวี้ดวงตาทอประกายฆ่าฟันวูบ
เสิ่นอวี้แย้มยิ้มอย่างเย็นชา “น้องเล็กหลันหยงยังคงลิ้นลมคล่องแคล่วคมคายดุจเดิม เพียงมิทราบว่ากระบวนท่าของพี่หลันรวดเร็วได้สักครึ่งของลิ้นลมหรือไม่?”
เสิ่นอวี้เพลันเพิ่มระดับเสียงในบัดดล “วันนี้เป็นวันดี ไหนเลยจะขาดการประลองฝีมือเพื่อกระตุ้นอารมณ์ครึกครื้นได้? น้องเล็กหลันหยง ว่าอย่างไร สนใจมาเล่นกันสักรอบหรือไม่?”
ตำหนักอันอึกทึกคึกคักพลันเงียบกริบลงในชั่วพริบตา ทุกผู้คนล้วนหันมองมาเป็นตาเดียว หลายคนมีสีหน้ากระตือรือร้นสนใจขึ้นมาทันทีตระกูลเสิ่นกับตระกูลหลันมีข้อบาดหมางกันเรื่อยมา เสิ่นอวี้ไหนเลยจะยอมพลาดโอกาสหยามอัปยศอีกฝ่าย?
หลันหยงหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย ต่อหน้าผู้คนมากมายหากมันแสดงความอ่อนแอ ชื่อเสียงของมันและตระกูลหลันคงย่อยยับอัปราแล้ว แต่หลันหยงล่วงรู้ขีดความสามารถของตนดี พลังฝีมือของมันแม้นับว่าไม่เลวแต่หากเทียบกับเสิ่นอวี้ผู้เป็นยอดอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลเสิ่น มันPage 6 of 11ยังคงอ่อนด้อยกว่ามาก ต่อให้เป็นหลันเทียนหลงยังอ่อนด้อยกว่าเสิ่นอวี้อยู่บ้าง
แต่ในเวลาเช่นนี้ มันย่อมมิอาจล่าถอย… …
ขณะที่มันลอบขบกราม กำลังจะตอบรับ สุ้มเสียงเลอะเลือนเสียงหนึ่งพลันโพล่งขึ้นข้างกาย “ไฮ้ เจ้ามิใช่ ‘คนที่อัปลักษณ์อย่างยิ่งแต่อบอุ่นอ่อนโยนมาก’ ผู้นั้นหรอกหรือ?”
ผู้กล่าวว
