จั่วม่อเมื่อฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ให้รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายอย่างบอกไม่ถูก ความเหนื่อยล้าทั้งหมดอันตรธานหายไปสิ้น
“ต้าเหริน!” ซู่หลงผู้คอยเฝ้าอยู่ข้างกาย รีบคารวะทักทายด้วยสีหน้ายินดี
จั่วม่อยิ้มละไม แต่พอสายตาหันไปพบอากุ่ยที่ด้านข้าง อดประหลาดใจไม่ได้ มันคว้ามืออากุ่ย คิ้วขมวดทันควัน พลังเทพภายในร่างของอากุ่ยกลับเพิ่มสูงขึ้นหลายเท่า!
เกิดอะไรขึ้น?
สำหรับผู้อื่น พลังเทพเพิ่มพูนขึ้นย่อมเป็นเรื่องดี แต่สำหรับอากุ่ย รังแต่จะยิ่งสะกดควบคุมดวงวิญญาณของนางแน่นหนากว่าเดิม! บัดซบ! ที่แท้เกิดอะไรขึ้นกันแน่? จั่วม่อสีหน้ากลายเป็นขัดตา มันต้องการให้พลังเทพของอากุ่ยสลายไปอย่างสมบูรณ์เสียมากกว่า เพื่อที่จะได้ปลดปล่อยดวงวิญญาณของนางให้เป็นอิสระ ความเย็นเยียบและว่างเปล่าของการถูกสะกดวิญญาณ ทั้งยังสูญสิ้นอายตนะทั้งหกอย่างสมบูรณ์ เป็นการลงทัณฑ์ทรมานที่โหดร้ายที่สุดในโลก!
“เมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอันใด?” จั่วม่อถามเสียงแหบลึก
ซู่หลงกำลังอ้าปากจะบอกเล่า แต่แล้วสุ้มเสียงราบเรียบทว่านุ่มนวลพลันสอดคำขึ้นจากทางด้านหลังของมัน “ลมหายใจพลังเทพ”
ผู้กล่าวย่อมเป็นเขิงเหลียนเอ๋อร์ จั่วม่องงงันวูบ “ลมหายใจพลังเทพ?นั่นเป็นเรื่องราวใด?”
“ร่างกายของทุกผู้คนประดุจน้าถ้วยหนึ่ง พลังเทพก็คือเกลือที่ละลายอยู่ในน้า รอจนฝึกปรือพลังเทพได้ถึงระดับชั้นหนึ่ง ร่างกายของเจ้าและพลังเทพจะเข้าสู่สภาพสมดุล จากนั้นพลังเทพจะหายใจด้วยตั
