กงซุนชาเพ่งตามองแผนที่อาณาจักร ดวงตาสาดประกายเคร่งเครียดเย็นชา แต่ละคนก็ล้วนแล้วแต่ถลึงตามองแผนที่อาณาจักรด้วยสีหน้าถมึงทึงเช่นเดียวกัน
“เราไม่มีกองทัพมากพอ” เว่ยหยานกล่าวหนัก ๆ “ดูจากความเร็วของกู่เหลียงเตาในยามนี้ มันจะต้องตัดผ่านเส้นทางของเราก่อน เส้นทางไปสู่ต้าเหรินของเราจะถูกมันตัดขาดในไม่ช้า!”
ทุกผู้คนนิ่งเงียบงัน สิ่งที่เว่ยหยานกล่าวออกมาเป็นสิ่งที่พวกมันหวาดวิตกมากที่สุด
อาณาจักรเรือนกล้วยไม้ตั้งอยู่ที่ชายแดนของดินแดนร้อยเถื่อนและดินแดนแห่งความมืด หากว่ากันตามหลักการ นับเป็นจุดนัดพบที่ดีที่สุดจั่วม่อสามารถมาถึงอาณาจักรเรือนกล้วยไม้เพื่อสมทบกับทุกคนเสียก่อนจากนั้นค่อยมุ่งตรงไปยังดินแดนแห่งความมืด
ทว่าไม่มีผู้ใดคาดคิดว่ากู่เหลียงเตาจู่ ๆ ผุดขึ้นจากที่ใดไม่ทราบบังเอิญปรากฏตัวในเส้นทางที่จั่วม่อจะต้องผ่านเพื่อมาหาพวกมันที่อาณาจักรเรือนกล้วยไม้ เมื่อไม่กี่วันมานี้ ซีเซวียนทุ่มเทแรงกายแรงใจมหาศาล บุกขยายดินแดนอย่างบ้าคลั่ง เป็นเหตุให้เส้นทางสายนี้มีโอกาสสูงมากที่จะถูกขุนพลพยัคฆ์แห่งซีเซวียนผู้นี้ชิงตัดขาดไปเสียก่อน
แต่ในมือของแม่นางน้อยไม่มีกองทัพมากพอให้มันใช้สอย อาณาจักรเรือนกล้วยไม้ไม่ใช่สถานที่ปลอดภัย เมื่อมีกองทัพอสูรเป็นสหายบ้านใกล้เรือนเคียง มันจำต้องมีกองพันอันเข้มแข็งเฝ้ารักษาที่นี่ หากพวกมันต้องสูญเสียรอยแยกแห่งความโกลาหลสายนี้ ทุกผู้คนเข้าใจดีว่าหมายความว่าอย่างไร
“ข้า
