ช่วงสามปีแรกที่นครมหาสันติก่อสร้างแล้วเสร็จ หอสมบัติมหาสันตินี้ยังคงอยู่ ถูกอ้างถึงในบันทึกมากมาย แต่หลังจากนั้น ไม่ทราบเพราะเหตุใดหอสมบัติมหาสันติจู่ ๆ ก็หายสาบสูญไป ซือจื่อหมิงก็ไม่เคยกล่าวถึงมันอีกเลย ราวกับว่าหอสมบัติมหาสันติไม่เคยมีอยู่จริงมาก่อน”
ทั้งหมดกระตือรือร้นสนใจขึ้นมาทันที อดซักถามไม่ได้ “แล้วจากนั้นเล่า?”
“เมื่อไม่นานมานี้มีข่าวแพร่ออกมา ว่าหอสมบัติมหาสันติกำลังจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง พวกเราไปคราวนี้ต้องคอยจับตาดูให้ดี!”
“เลิกเชื่อข่าวลือเหลวไหลเถอะน่า! หอสมบัติมหาสันติอันใด ข้าเคยไปยังนครมหาสันติหลายครั้งหลายหน ไม่เคยได้ยินเรื่องหอสมบัติมหาสันติแม้แต่น้อย!”
“ครั้งนี้อาจไม่เป็นเช่นนั้น! ข้าเคยเห็นบันทึกที่เกี่ยวข้องกับหอสมบัติมหาสันติจริงๆ หากจำไม่ผิดพลาดดูเหมือนจะอยู่ในบันทึกท่องมหาสันติ”
“อา ข้าก็เคยอ่านบันทึกฉบับนี้!”
“เช่นนั้นก็มีหอสมบัติมหาสันติอยู่จริง ๆ? เราต้องลองเสาะหาดู! หากค้นพบจริ งๆ สมบัติของซือจื่อหมิงผู้นั้น คราครั้งนี้พวกเราคงได้กำไรมหาศาลแล้ว!”
“เพ้อฝัน!”
“หอสมบัติมหาสันติ?” ซิ่นกงจู่คล้ายขบคิดเรื่องบางสิ่ง ดวงตาทอประกายเลือนรางที่แทบไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น
