คอยอย่างเงียบงัน
นางประเมินว่าเป้าหมายการโจมตีแรกของกงเหยี่ยเสี่ยวหรง สมควรเป็นอาณาจักรรุ่งอรุณ ไม่ใช่อาณาจักรบ่อน้ากากบาท นางประดุจนายพรานผู้ทรหดอดทน เฝ้ารอคอยโอกาสที่จะช่วงชิงอาณาจักรศิลาดำกลับคืนมา เพื่อที่จะได้อาศัยรอยแยกแห่งความโกลาหลในที่นั้น หวนกลับคืนสู่ดินแดนบ้านเกิด!
ทันใดนั้นเอง สายสืบของนางรายงานกลับมาด้วยสีหน้าลิงโลด “ต้าเหริน กองพันเทียนหวนเคลื่อนทัพแล้ว เป็นไปตามที่ท่านคาดการณ์ พวกมันไปโจมตีอาณาจักรรุ่งอรุณ!”
มู่ซีดวงตาเป็นประกาย ออกคำสั่งเสียงลึก “จัดทัพ!”
โอกาสอันดีงามมาถึงแล้ว!
การลอบสังหารกลางสาธารณะชนและฝีมืออันงดงามของเขิงเหลียนเอ๋อร์ ช่วยเพิ่มสีสันประกายอันน่าดูชมให้แก่การประลองของเซี่ยวม่อเกอกับเหมียวจุนอีกชั้นหนึ่ง ศึกเซี่ยว-เหมียว เป็นหัวข้อสนทนาอันร้อนแรงที่ผู้คนสนทนากันโดยไม่รู้จักเบื่อหน่าย
การประลองรอบนี้เต็มไปด้วยความอัศจรรย์พันลึก
หมัดอหังการไร้พ่ายของเซี่ยวม่อเกอบันดาลให้ผู้คนตื่นตะลึง การยอมแพ้ของเหมียวจุนคือสิ่งที่ทุกผู้คนไม่อาจเข้าใจได้ ลำแสงสีเขียวแปลกประหลาดที่หมายคร่าชีวิตเซี่ยวม่อเกอ มิหนำซ้ายังมีเขิงเหลียนเอ๋อร์ผู้เลิศพิสดาร นำพาคำถามมากมายมาให้แก่ผู้คน
ไฉนมีคนคิดลอบสังหารเซี่ยวม่อเกอ?
โฉมสะคราญข้างกายเซี่ยวม่อเกอมีความเป็นมาอย่างไร? พลังฝีมือของนางที่แท้ร้ายกาจถึงระดับใด?
ผู้ที่ใส่ใจสังเกตเสียหน่อย จะพบว่ามีสตรีอีกนางหนึ่งอยู่ข้างกายเซี่ยวม่