ปด้วยเหงื่อ เปล่งประกายด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้อันกร้าวแกร่ง!
ราวกับแสงตะวันสาดส่องทะลุผ่านชั้นเมฆดำ จั่วม่อพลันแย้มยิ้มอย่างเฉิดฉัน
“ฮะ?” บุรุษชุดดำบนที่นั่งผู้ชมประหลาดใจเล็กน้อย มันเพิ่งจะเห็นว่าสีหน้าและพลังสภาวะของเซี่ยวม่อเกอเปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหัน คนผู้นี้…ไฉนจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา?
หรือว่ามันพบวิธีรับมือเหมียวจุนแล้ว?
“เจ้าสามารถคาดเดาได้หรือไม่ว่ามันจะใช้วิธีการใด?” เงาดำถามทันควัน
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า!” บุรุษชุดดำสั่นศีรษะ “ข้าไม่เคยประมือกับเหมียวจุน ทั้งยังไม่ทราบว่าจะทำลายท่าสังหารฟ้าครามไร้ตัวตนได้อย่างไร”
“เช่นนั้นหากเป็นเจ้าจะทำอย่างไร?” เงาถามถามอีก
“สงบนิ่งไม่เคลื่อนไหว ลดโอกาสที่จะถูกโจมตี จากนั้นรอตอบโต้ในจังหวะที่เหมียวจุนลงมือจู่โจม” บุรุษชุดดำกล่าวโดยไม่ลังเล
คนทั้งสองไม่เอ่ยคำใดอีก พลันมุ่งความสนใจกลับไปยังลานประลองเนื่องเพราะเซี่ยวม่อเกอ …เคลื่อนไหวแล้ว!
จั่วม่อก้าวถอยหลังช้า ๆ ทีละก้าว ๆ จนกระทั่งไปหยุดยั้งลงที่ชายขอบลานประลอง หากมันก้าวถอยหลังอีกก้าวเดียว จะตกจากเวทีประลองและพ่ายแพ้ไปในทันที
แน่นอนว่ามันย่อมไม่ก้าวถอยไปอีก หันเผชิญหน้ากับเวทีประลองอันว่างเปล่าตรง ๆ ร่างงองุ้มดุจพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจะเผ่นโผน หมัดขวาที่พันผ้าไว้อย่างมิดชิดรั้งกลับมาข้างเอว ทั้งร่างโน้มไปข้างหน้า
ท่วงท่าสภาวะเช่นนี้ เพียงมองปราดเดียวก็ทราบว่าตระเตรียมจู่โจมอย่างสุดกำลัง บันดา
