ลให้ผู้คนบนที่นั่งผู้ชมแทบลืมหายใจ หรือว่าเซี่ยวม่อเกอคิดลงมือจู่โจม?
แล้วมัน…จะจู่โจมไปที่ใดกันเล่า?
จั่วม่อดวงตาถลึงกว้าง เจิดจรัสดุจกองไฟสีทองสองดวง จ้องเขม็งไปยังเวทีประลองที่ปราศจากเงาร่างผู้ใด จิตวิญญาณการต่อสู้และจิตสังหารอันแข็งกร้าวทะลักล้น แผดเผาร่างกายของมันจนร้อนระอุ
จิตใจมันกลับสงบเยือกเย็นผิดธรรมดา
เหมียวจุนไม่ว่าจะเล่นลวดลายใด จะอย่างไรยังคงต้องอยู่บนเวทีประลองไม่ผิดแน่!
ในเมื่อข้าไม่มีปัญญาหาเจ้าพบ เช่นนั้นข้าจะโจมตีไปจนกว่าจะถูกตัวเจ้า!
เปลวเพลิงในดวงตาจั่วม่อปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน เจตนาฆ่าฟันอันเกรี้ยวกราดสาดประกายวาบ ดุจประกายดาบตัดผ่านนภา บังเกิดเป็นประกายเย็นเยียบสายหนึ่ง เสียงตวาดเย็นเยือกชวนสะท้านใจดังกึกก้องไปทั่วลานประลอง “ฆ่า!”
แผนผังปิศาจรูปดวงอาทิตย์ที่กลางอกพวยพุ่งกระแสพลังร้อนระอุออกมาอย่างฉับพลัน!
พร้อมกันนั้น หมัดขวาที่ตั้งท่าอยู่ข้างเอว พลันหมุนคว้างเร็วรี่ ต่อยออกไปอย่างสุดกำลัง ดุจลูกธนูหลุดจากแล่ง!
แทบจะในเวลาเดียวกัน กระแสพลังร้อนระอุที่ถาโถมมาจากแผนผังปิศาจดวงอาทิตย์ตรงกลางอก แล่นวาบไปยังหมัดขวาปานสายฟ้าฟาด!
ตูม!
อาจบางทีหมัดของมันทะลวงอากาศเร็วเกินไป เผชิญแรงเสียดทานจากอากาศรุนแรงเกินไป หรืออาจเป็นเพราะกระแสเปลวไฟที่พวยพุ่งเข้าหาหมัดของมัน แต่ผ้ายาวที่พันรอบหมัดเริ่มลุกไหม้อย่างเกรี้ยวกราด เปลวไฟสีทองอันบ้าคลั่งลุกลามด้วยความเร็วสูง พลุ่งพล่านทะ
