่อเกอบนลานประลอง กระซิบรำพึงกับตัวเอง
“อุปกรณ์สวรรค์สิบอีกาไฉนร้ายกาจถึงเพียงนี้?” บุรุษชุดดำจ้องมองเซี่ยวม่อเกอบนลานประลองดุจพบพานผีสาง
“อุปกรณ์สวรรค์สิบอีกาไม่ได้ทรงพลานุภาพเช่นนี้!” เงาดำตอบทันควัน สุ้มเสียงของมันไม่ได้เฉื่อยชาอีกต่อไป “มันใช้ฝีมืออื่นด้วย! ร่างกายของมันแข็งแกร่งทรงพลังยิ่ง นี่สมควรเป็นผลพวงจากหมู่ดาวประทานพรผนวกกับวิธีการควบคุมพลังอันเลิศพิสดารที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนของมันหมัดนี้ก้าวล้าจากอุปกรณ์สวรรค์สิบอีกาดั้งเดิมไปแล้ว”
“แต่นี่มันดุดันอหังการเกินไป” บุรุษชุดดำพบว่ายากจะยอมรับได้อยู่บ้าง “กระทั่งข้าเอง ยังไม่สามารถรับประกันว่าจะต้านรับหมัดนี้ได้”
“แต่เจ้าสามารถเชือดมันทิ้งได้ก่อนที่มันจะมีโอกาสได้ต่อยหมัด” เงาดำกล่าว
“นั่นก็ไม่ผิด” บุรุษชุดดำไม่แสร้งถ่อมตน ด้วยว่ามันยังคงอัศจรรย์ใจไม่คลาย “แต่เจ้าอย่าลืมว่ามันอายุเท่าใด? ในตอนที่อายุเท่ามัน ผู้ใดมีความสามารถเท่ากับมันบ้าง?”
“แต่ฟ้าริษยาอัจฉริยะ อาจบางทีนี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับมัน” เงาดำกล่าวอย่างเฉื่อยชา
บุรุษชุดดำนิ่งงัน “เจ้าคิดลงมือกับมัน? ข้าจึงไม่เชื่อ!”
“ข้าย่อมไม่ แต่มีคนต้องการลงมือ” เงาดำจับตามองไปยังที่ห่างไกลด้านหนึ่ง
คนชุดดำมองตามสายตาของเงาดำ ดวงตาเคร่งเครียดเย็นชาลง
ที่นั่งผู้ชมเงียบกริบดุจร้างไร้ผู้คน ทุกผู้คนนิ่งขึงตะลึงลานด้วยหมัดอันสะท้านฟ้าสะเทือนดินหมัดนี้
อย่าได้เห็นว่าพื้นสนามประลองไม่มี
