เช่นกัน แต่ในใจกลับรู้สึกยินดีที่ได้ยอมศิโรราบต่อซูเฉินตั้งแต่แรก
ฟิ้ว!
ซูเฉินสะบัดนิ้ว กระบี่จวินหลินกลายเป็นลำแสงเงินแล่นตัดอากาศ ฟาดเข้าคอขุนนางยุทธ์สองคนที่บาดเจ็บก่อนหน้า
ศีรษะลอยละลิ่วขึ้นฟ้า ศพไร้หัวร่วงลงสู่พื้น!
ขุนนางยุทธ์ทั้งหกที่ม่อลั่วพามา ถูกสังหารสิ้นในพริบตา!
ซูเฉินหันสายตามองม่อลั่ว สายตาประสานกันในอากาศประหนึ่งดาบสองเล่มที่กำลังปะทะ เจตนาฆ่าพวยพุ่ง!
“ซูเฉิน ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เจ้ากลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้… หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เจ้าต้องตายแน่!”
ม่อลั่วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ใจหนึ่งก็คิดจะถอนตัวทันที
เขาเริ่มรู้แล้ว ว่าไม่ใช่แค่ไม่อาจฆ่าซูเฉินในวันนี้ แต่อาจต้องตายเสียเอง!
แต่ยังไม่ทันจะขยับ…
“ไม่ต้องพูดมากความ! มารับความตายของเจ้าเสียเถอะ!”
ซูเฉินตวัดมือ กระบี่จวินหลินเปล่งแสงกระบี่เฉือนอากาศปิดทางหนีทันที
“เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้ารึ!”
ม่อลั่วตะคอกลั่น พุ่งพลังเต็มที่ฟาดกระบี่ดำสวนกลับ
เคร้งงงงงง!!
กระบี่ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ แรงสั่นสะเทือนสะท้านไปทั่ววิหารใต้ดิน ทั้งสองถอยออกคนละก้าว
ซูเฉินไม่รอช้า ฟาดกระบี่อีกครั้ง
กระบี่ฟ้าฟาดแห่งชีวิตและความตาย!
แสงกระบี่วูบไหวเหมือนสายฟ้า เจตนาฆ่าปะทุราวนรกโลกันตร์ ฟาดตรงใส่ม่อลั่วอย่างไร้ความปรานี!
ม่อลั่วเบิกตากว้าง รับรู้ถึงภัยคุกคามในระดับที่ไม่เคยพบพานมาก่อน
“อสูรโลหิตกลืนวิญญาณ!!”
ม่อลั่วกัดลิ้นตัวเอง โลหิตพ่นลงบน
