ตูมมม!
จวินจื่อหลิงกับม่อลั่วปลดปล่อยพลังปราณออกจากร่าง แสงกระบี่และคลื่นกระบี่พวยพุ่ง ก่อนทั้งสองจะกระเด็นถอยหลังพร้อมกัน!
ใบหน้าจวินจื่อหลิงซีดเซียว แขนทั้งสองรู้สึกชา ลมหายใจเริ่มสับสนเล็กน้อย
แม้นางจะใช้กระบวนท่าไม้ตายจาก “คัมภีร์กระบี่เมฆเขียว” แต่พลังฝึกปรือของนางยังด้อยกว่าม่อลั่วมาก อีกทั้งเพลงกระบี่ “ทะลวงฟ้าสังหาร” ก็ทรงพลังจนทำให้โลหิตในร่างนางพลุ่งพล่านไม่หยุด
อีกฟากหนึ่ง ม่อลั่วกลับแววตาสั่นสะท้านอย่างยากจะเชื่อ
“นั่นมัน… วิชายุทธ์ระดับสวรรค์? ไม่ใช่ นั่นต้องเป็นเคล็ดวิชาระดับนักบุญ! หรือว่าคนที่ได้รับมรดกนักบุญยุทธ์จะเป็นเจ้า ไม่ใช่ซูเฉิน?!”
ม่อลั่วจ้องจวินจื่อหลิงเขม็ง
แขนที่พิการของเขาสั่นระริก โลหิตสดไหลซึมลงจากฝ่ามือ
เพลงกระบี่ของจวินจื่อหลิงช่างรุนแรงน่ากลัว แม้เขาจะใช้เพลงกระบี่ทะลวงฟ้าสังหาร อีกทั้งอยู่ในระดับกึ่งราชายุทธ์ ก็ยังไม่อาจต้านได้อย่างเต็มที่
หากจวินจื่อหลิงมีพลังฝึกปรือสูงกว่านี้อีกนิด เขาอาจไม่สามารถต้านทานกระบี่นั้นได้เลยด้วยซ้ำ
กระบี่เช่นนี้ ไม่ใช่วิชายุทธ์ระดับดินหรือระดับสวรรค์ แต่น่าจะเป็นหนึ่งในสุดยอดวิชระดับนักบุญยุทธ์โดยแท้!
เขาเข้าใจทันที ผู้ที่ได้รับมรดกนักบุญยุทธ์คือจวินจื่อหลิง ไม่ใช่ซูเฉิน!
“เจ้าคิดถูก! แต่มรดกนักบุญยุทธ์น่ะหรือ… ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีปัญญาจะแย่งได้หรือไม่!”
แววตาจวินจื่อหลิงเฉียบคม ปราณกระบี่พลุ่งพล่านทั่วร่าง อำนาจกระบ
