ครืน!!
เปรี๊ยะ!
ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน แสงเทพตัดมายาระเบิดแสงเจิดจ้า
ทุกคนเห็นเพียงลำแสงกระบี่ดุจเทพเจ้าบนเก้าฟ้าฟาดลงมาพิพากษาทุกสรรพสิ่ง กระแทกใส่คลื่นพลังทั้งสี่เสียงสนั่น
แต่ไม่นาน คลื่นพลังทั้งสี่ก็ราวกับกระดาษ ถูกฉีกกระจุยกระจาย!
ลำแสงกระบี่แผ่คลุมทุกสิ่ง สว่างไสวราวกลางวันในวังใต้พิภพ
พรวด!
พรวด!
ขุนนางยุทธ์สองคนเบื้องหน้าสุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ไม่ทันแม้แต่จะป้องกัน ร่างถูกผ่าเป็นสองส่วน โลหิตสาดกระเซ็นกลิ่นคาวตลบ
อีกสองคนพยายามต้าน แต่ก็ยังถูกลำแสงกระบี่กรีดหน้าอกเป็นทางยาว กระเด็นไปพร้อมเลือดก้อนใหญ่!
หนึ่งกระบี่ สังหารขุนนางยุทธ์สองคน บาดเจ็บสาหัสอีกสอง!
นี่คือ…กระบี่ชะตาชีวิต!
ซูเฉินโกรธเกรี้ยว ดึงพลังจากคัมภีร์ผนึกเมฆาฟ้าออกมาฟาดเต็มกำลัง กระบี่แรกในเจ็ดกระบี่ฟาดฟ้านี้เปี่ยมด้วยเจตจำนงสังหารสุดขั้ว ฉีกทึ้งทุกสิ่งอย่างไร้ความปรานี
แม้ขุนนางยุทธ์ทั้งสี่จะร่วมมือกัน ก็ยังมิอาจต้าน!
“อะไรกัน?!”
ม่อลั่วที่ต่อสู้อยู่กับจวินจื่อหลิงพลันสะดุ้ง มองภาพนั้นด้วยดวงตาตื่นตะลึง
แม้เขากำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบในศึกกับจวินจื่อหลิง แต่เมื่อเห็นกระบี่ของซูเฉินตัดสังหารขุนนางยุทธ์ได้ราวกับใบไม้ปลิว ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสี
“กระบี่นี้… ต้องเป็นของคัมภีร์ผนึกเมฆาฟ้าแน่! ช่างน่ากลัวนัก! หากวันหนึ่งเขาบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นมา ข้าคงต้องตายโดยไร้หลุมศพ!”
จ้าวซวี่ตื่นตะลึง
