ำนาจอันกล้าแข็ง ดังนั้นเรื่องที่พวกเราพ่ายแพ้ก็หาได้น่าประหลาดใจไม่ เนื่องเพราะกล่าวถึงที่สุดแล้วอสูรปิศาจเราไม่ได้กล้าแข็งเท่าซิวเจ่อ”
“หากยึดถือตามที่พี่เหมียวกล่าวมา มิได้แปลว่าสุดท้ายแล้วพวกเราก็ต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอนหรือสหายอีกคนถามด้วยสีหน้าไม่เห็นด้วย
“การพ่ายแพ้ในตอนเริ่มต้นเป็นเรื่องที่จริงแท้แน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีผู้ใดแก้ไขกลับกลายได้ แต่หลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นก็ยากบอกได้”เหมียวจุนอธิบายด้วยสุ้มเสียงเฉื่อยชา ช่วยให้ผู้คนเห็นว่ามันมีความคิดเป็นมั่นเป็นเหมาะ “ซิวเจ่อเมื่อเริ่มต้นด้วยชัยชนะอย่างท่วมท้น พวกมันย่อมต้องรุกคืบต่อไปเรื่อยๆ พวกเราก็ต้องถอยร่นอย่างต่อเนื่อง แต่ภายใต้วัฏจักรของการรุดหน้าและล่าถอยนี้เอง หลายสิ่งหลายอย่างจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป ผู้อื่นเดินทัพทำศึกแดนไกลในต่างถิ่น ยิ่งรุกคืบขยายพื้นที่มากเท่าใดพวกมันก็ยิ่งต้องเหน็ดเหนื่อยในการรักษาแนวรบเอาไว้มากเท่านั้น เผ่าปิศาจเราแม้อาจดูเหมือนถอยร่นอย่างไร้ทางสู้ แต่เรามีข้อได้เปรียบที่ทำศึกในดินแดนบ้านเกิดเมืองนอนของตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเห็นภัยพิบัติผู้คนล้มตายตระกูลล่มสลายรอคอยอยู่เบื้องหน้าเราจะไม่มีทางให้ถอยอีก ได้แต่ต้องต่อสู้ตอบโต้อย่างหลังชนฝา ถึงเวลานั้นสภาวะสู้ตายถวายชีวิตย่อมเป็นที่คาดหวังได้!”
วาจาเหล่านี้ทั้งกระจ่างชัดเจน ทั้งมีเหตุมีผล สหายทั้งหมดล้วนพากันทอดถอนชมเชยอย่างไร้ข้อโต้แย้ง
ในเวลานี้เอง เห