นี้ เป็นพวกที่บรรลุด่านเจียงมานานปี ล้วนแล้วแต่เป็นยอดยุทธ์ที่บรรลุถึงพลัง ‘เขตแดน’ ส่วนระดับชั้นสุดท้ายคือตั้งแต่อันดับที่สิบสามถึงอันดับที่ยี่สิบ ยอดยุทธ์ที่ระดับชั้นนี้แม้ยังไม่บรรลุพลัง ‘เขตแดน’ แต่พวกมันหากมิใช่ว่าฝึกปรือสังขารปิศาจที่พิเศษเฉพาะ ก็เป็นพวกที่ใช้วิชาทักษะปิศาจ
?”
?
จั่วม่อสั่นศีรษะระรัวเป็นกลองป๋องแป๋ง แค่ฟังดูก็ทราบว่าทำเนียบยอดยุทธ์ลือนามไม่มีน้าหนักมากพอ หากคิดสั่นคลอนตระกูลเก่าแก่ซึ่งมีสายตาสูงส่งอยู่เหนือศีรษะ ดังเช่นตระกูลอานเหวย หากมันไม่สามารถเบียดเสียดเข้าสู่ทำเนียบสุดยอดฝีมือปิศาจมหาสันติ ฝ่ายตรงข้ามจะไม่แม้แต่ชายตามองด้วยซ้า
นึกถึงเทียบเชิญโง่เง่ากองโตที่อยู่ในห้อง จั่วม่อหนังตากระตุก
มันถูกดูแคลน!
“อันดับที่ยี่สิบในทำเนียบปิศาจมหาสันติ! บอกมา มันเป็นใคร?”
เถาซิงเหม่อมองสีหน้าเหี้ยมเกรียมของจั่วม่อ รู้สึกแข้งขาอ่อนยวบทรุดนั่งแปะลงกับพื้นโดยไม่รู้ตัว
อาซาเก๋อประหลาดใจอยู่บ้าง กงซุนชาจู่ ๆ มาหามันอีกครั้ง มันไม่มีทางคาดเดาได้ว่าเป็นเรื่องราวใด พวกมันทั้งสองฝ่ายเพิ่งจะเข้าเป็นพันธมิตรกันเมื่อไม่นานมานี้เอง หรือว่ากงซุนชามีความคิดใหม่อันใด?
“พี่กงซุน วันนี้มาเยี่ยมเยือนผู้น้อง ไม่ทราบมีเรื่องใด?” อาซาเก๋อไม่หวาดหวั่นกลัวเกรง กล่าวถามอย่างไม่อ้อมค้อม
ท่าทีตรงไปตรงมาของอาซาเก๋อพอดีตรงกับความต้องการของกงซุนชา มันกล่าวอย่างจริงจังว่า “ผู้น้องต้องการให้พี่อาซา