บหน้าของแม่นางน้อยยังคงประดับด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ อย่างเอียงอายราวกับเด็กชายข้างบ้าน และยังคงไม่มีผู้ใดทราบว่ามันคิดอ่านประการใด
? มันไม่ใช่หนึ่งในสี่มหาอำนาจ ไม่ใช่หนึ่งในสิบสำนักใหญ่ ไม่ติดหนึ่งในร้อยขุมกำลังทรงอำนาจ ในโลกซิวเจ่อของพวกมัน อาณาจักรทะเลเมฆไม่เคยถูกจัดอันดับเสียด้วยซ้า พวกมันไม่ใช่ตัวอะไรเลย
เกาเซวียนสีหน้ายิ่งมายิ่งหนักอึ้งเคร่งเครียด มันคาดอยู่แล้วว่ากองทัพนี้จะต้องเป็นศัตรูอันเข้มแข็ง แต่ร้อยไม่คิดพันไม่คิดว่าจะเข้มแข็งจนถึงขั้นสู้เสมอกับมัน!
พิชัยยุทธ์ของฝ่ายตรงข้ามแปลกประหลาดยิ่ง อีกทั้งองค์ประกอบของกองทัพก็แปลกประหลาดไม่น้อยไปกว่ากัน!
มันถึงกับค้นพบเผ่าปิศาจปะปนอยู่ท่ามกลางกระบวนทัพของฝ่ายตรงข้าม แวบแรกที่มองเห็น เกาเซวียนแทบเข้าใจว่ามันตาฝาดไป แต่ทักษะปิศาจที่อีกฝ่ายใช้ และพลังบุกทะลวงอันแกร่งกร้าวเหนือสามัญสำนึกทั่วไปล้วนทำให้มันต้องสะท้านใจ
ในการศึกยึดครองอาณาจักรขุนเขายะเยือก มันพบเห็นปิศาจมามากมายจนคุ้นเคยกับพวกมันมากไปแล้ว!
นี่เป็นเผ่าปิศาจอย่างชัดแจ้ง มิหนำซ้ายังเป็นปิศาจด่านถงหลิ่ง!
ทั้งยังไม่ใช่แค่ตนสองตน แต่เป็นสิบตน! พวกมันทั้งหมดล้วนเป็นปิศาจด่านถงหลิ่ง
มันรู้สึกว่าเรื่องนี้เหลวไหลยิ่ง ปิศาจกลุ่มหนึ่งเข้าร่วมกองทัพซิวเจ่อมิหนำซ้ายังเป็นปิศาจด่านถงหลิ่งทั้งหมด?
สิ่งที่ทำให้มันยิ่งรู้สึกว่าไม่อาจเข้าใจได้ ก็คือการที่มันไม่สามารถตรวจพบอาคมหวงห้ามภายในร่า
