งของปิศาจเหล่านั้น
หรือว่าซิวเจ่อเหล่านี้จับมือเป็นพันธมิตรกับอสูรปิศาจ?
ความคิดนี้พอผุดขึ้น เกาเซวียนบังเกิดความเย็นเยียบจับใจ
กล่าวได้ว่าเกาเซวียนผู้นี้มีฝีมือสูงเยี่ยมยิ่ง เจียงเจ๋อจึงวางใจมอบภาระนี้ไว้บนบ่าของมัน หลังจากประมือกันรอบแรก เกาเซวียนก็ค่อย ๆปรับตัวให้เข้ากับพิชัยยุทธ์อันแปลกประหลาดของฝ่ายตรงข้ามในทันที ทำให้เริ่มช่วงชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบ
ความได้เปรียบของมันเพิ่มขึ้นทุกขณะ แต่ฝ่ายตรงข้ามก็ทนทายาดอย่างน่าอัศจรรย์ พวกมันแม้ตกเป็นรอง กลับไม่แตกตื่นลนลานแม้แต่น้อย
ทันใดนั้นเอง เกาเซวียนบังเกิดความรู้สึกว่าความกดดันที่ฝ่ายมันได้รับ กำลังค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้นทุกขณะ มันค้นพบอย่างเร็ว ว่าการร่วมมือประสานงานในกลยุทธ์ของผู้อื่นกลายเป็นราบเรียบลื่นไหลกว่าเดิม ยิ่งมายิ่งเคลื่อนไหวอย่างคุ้นเคย ยิ่งนานยิ่งเป็นธรรมชาติ ข้อผิดพลาดลดน้อยลงเรื่อย ๆ พลานุภาพกลับพุ่งทะยานขึ้น!
เกาเซวียนนิ่งอึ้งงงงัน แต่เมื่อหวนนึกย้อนกลับไปถึงความสะดุดติดขัดในกลยุทธ์ของอีกฝ่ายตอนช่วงเริ่มต้น ทันใดนั้นมันหัวใจดิ่งวูบ มือเท้าเย็นเฉียบ มันในที่สุดก็เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของผู้อื่น
ที่แท้ฝ่ายตรงข้ามเพียงใช้มันเป็นหินลับดาบ!
?” สุ้มเสียงอ่อนโยนของแม่นางน้อยผ่านเข้าไปในโสตประสาทของเหล่าแม่ทัพนายกองรอบข้าง
“ขอรับ!” ทุกผู้คนใจสั่นสะท้าน แต่สิ่งที่อยู่ในดวงตาของพวกมันคือความตื่นเต้นลิงโลด
จริงดังคาด ไม่มีสิ่งใดจะลับด
