ยงบางเฉียบ สีหน้ามึนงงซึมเซา!
หยุดแล้ว… …มันหยุดแล้วจริง ๆ… …
เป็นไปได้อย่างไร จะเป็นไปได้อย่างไรกัน… …
ดอกบัวพิโรธพระโพธิสัตว์จะถูกหยุดยั้งได้อย่างไร?
ฟ่งเยวี่ยเหม่อมองสะพานรุ้งงดงามที่พาดกลางเวหาด้วยสีหน้าโง่งมบนใบหน้าทอแววเหลือเชื่อ ดอกบัวพิโรธพระโพธิสัตว์แกร่งกร้าวเกรียงไกรเพียงใด ในที่นี้ไม่มีผู้ใดรู้ดีไปกว่านาง นางเชื่อมั่นว่าต่อให้อีกฝ่ายเป็นสามมหาสำนักที่เหลือ ก็ไม่มีทางหยุดยั้งดอกบัวพิโรธพระโพธิสัตว์ได้โดยง่าย!
แต่มันกลับถูกหยุดเอาไว้จริง ๆ… …
หลังจากเหม่อมองอย่างงุนงงอยู่สองสามอึดใจ ฟ่งเยวี่ยพลันรู้สึกตัวใบหน้าขาวเผือดไร้สีเลือด ดอกบัวพิโรธพระโพธิสัตว์แม้ทรงพลังอำนาจสุดเปรียบปาน แต่มิใช่ว่าไม่มีจุดอ่อน เนื่องเพราะมันดุเดือดรุนแรงเกินไปยามเมื่อถูกหยุดเอาไว้ได้ ผลกระแทกสะท้อนอันรุนแรงจะย้อนกลับมาทำร้ายพวกมันเองอย่างง่ายดาย
แต่เนื่องเพราะมันแทบไม่เคยถูกหยุดยั้ง จุดอ่อนข้อนี้จึงมักไม่ค่อยมีใครใส่ใจจะจดจำ
จนกระทั่งบัดนี้!
จุดอ่อนข้อนี้ถูกบีบบังคับให้เผยออกมาอย่างหมดเปลือก ฟ่งเยวี่ยกวาดตามองรอบข้าง หัวใจดิ่งวูบ เซียนนักรบในกองทัพของนางกว่าครึ่งรับบาดเจ็บไม่เบา บ้างถึงขั้นหนักหนาสาหัสจนน่าจะไม่มีชีวิตรอด เป็นครั้งแรกที่นางจ้องมองฝ่ายตรงข้ามราวกับไม่เคยเห็นพวกมันมาก่อน นางกัดริมฝีปากงามจนแทบห้อเลือด
กองทัพไร้ชื่อเสียงเรียงนาม จากอาณาจักรที่ไม่มีผู้ใดสนใจ
กระทั่งถึงยามนี้ นางยังไม
