่ล่วงรู้ด้วยซ้าว่ากองพันของผู้อื่นเรียกว่าอะไร …แต่กองทัพเยี่ยงนี้ กลับหยุดยั้งดอกบัวพิโรธพระโพธิสัตว์อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เรื่องนี้หากแพร่สะพัดออกไป เกรงว่าจะสะท้านทั่วสวรรค์สี่ดินแดนแล้ว!
โฉมงามแห่งวัดเสวียนคงจับจ้องมองดูฝ่ายตรงข้ามตาเขม็ง ราวกับว่านางปรารถนาจะประทับภาพของพวกมันเอาไว้ในใจนาง
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ข้ารู้อยู่แล้ว! ข้ารู้อยู่แล้ว! มีอันใดต้องกลัวด้วย!” เสียงหัวร่อดังกระหึ่มของเหลยเผิงสามารถได้ยินจากที่ห่างไกล สีหน้ามันแม้แฝงแววเหน็ดเหนื่อยสิ้นเรี่ยวแรง แต่ยังคงตื่นเต้นลิงโลดสุดระงับ
บนใบหน้าของเหนียนลู่ก็มีรอยยิ้มเบิกบานปานบุปผาสะพรั่ง ในยามนี้ ใบหน้าหล่อเหลาของมันดูคล้ายเด็กน้อยที่เพิ่งได้เล่นของเล่นที่ถูกใจ
ม้าฝานบนใบหน้าก็มีแต่ความตื่นเต้นเร้าใจ แต่ไม่อาจกล่าววาจาได้แม้สักครึ่งคำ มันตื่นเต้นยินดีเกินไป ตื่นเต้นยินดีมากเกินไปจริง ๆ ตื่นเต้นยินดีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!
กระบวนทัพค่ายกลสะพานสายรุ้งเป็นผลงานชิ้นเอกของมัน!
มันรู้ดีว่าตัวมันเองไม่ใช่แม่ทัพบัญชาการศึกที่เด่นล้าอันใด แต่แม่นางน้อยต้าเหรินเมื่อวางใจมอบค่ายเสวียนอู่ไว้ในมือมัน มันก็ไม่อาจสร้างความผิดหวังให้แก่ต้าเหรินได้ กับบรรดาซิวเจ่อที่ผิดแผกแตกต่างอย่างสิ้นเชิง กับเวทวิชาอันหลากหลายมากมาย มันต้องใช้ความอดทนอดกลั้นอย่างน่าตระหนก เพื่อค่อย ๆ ผสานรวมพวกมันเข้าเป็นหนึ่งเดียวกัน
ไม่มีกลยุทธ์ที่ลึกล้าซับซ้อน แต่เต็
