ระหลาด
ทั้งสองฝ่ายในใจล้วนมีแผนการเดียวกัน นั่นคือรอคอยกำลังหนุนจากสหายของพวกมัน
ในใจม้าฝาน ค่ายจูเชวี่ยคือตัวตนอันไร้เทียมทาน หากค่ายจูเชวี่ยมาถึง ไม่ว่ากองทัพฝ่ายตรงข้ามจะมีจำนวนมากมายสักเท่าใด พวกมันก็สามารถถล่มทำลายจนพินาศสิ้น ส่วนในใจของฟ่งเยวี่ย เกาเซวียนนำทัพจากกองพันเจียงจื้อจำนวนห้าร้อยนาย พวกมันล้วนเป็นกองทัพหลักของวัดเสวียนคง! ต่อให้กองทัพศัตรูมีจำนวนมากกว่านี้อีกหลายเท่า กองพันเจียงจื้อห้าร้อยคนก็สามารถเข่นฆ่าพวกมันจนราบคาบ!
ทันใดนั้นเอง ม้าฝานกับฟ่งเยวี่ยสีหน้าทอแววปิติยินดีอย่างพร้อมเพรียง
แทบจะในเวลาเดียวกัน กองทัพสองขบวนทยอยปรากฏขึ้นเบื้องหลังเหล่าสหายของตน
ค่ายจูเชวี่ย!
กองพันเจียงจื้อ!
แม่นางน้อยกวาดตามองสนามรบแวบหนึ่ง พลันเข้าใจสถานการณ์โดยรวมอย่างแจ่มแจ้ง อดไม่ได้ต้องหันไปมองม้าฝานด้วยสายตาชมเชย
แต่รอจนมันทอดตามองไปยังกองทัพฝ่ายตรงข้าม ดวงตาพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชาปานน้าแข็ง รอยยิ้มยิ่งมายิ่งกว้างขวางกว่าเดิม
จากนั้นมันพบว่ากำลังเสริมของฝ่ายตรงข้ามมีเพียงห้าร้อยคนเท่านั้นความทระนงถือดีของแม่นางน้อยพลันสำแดงฤทธิ์ทันที “เว่ยหยาน!”
“ผู้น้อยอยู่!” เว่ยหยานรีบขานรับ
“เลือกคนห้าร้อย ออกไปเล่นกับพวกมันสักครา!” แม่นางน้อยแย้มยิ้มเบิกบานปานบุปผา สุ้มเสียงเย็นยะเยือกเต็มไปด้วยความถือดี
“รับคำสั่ง!” เว่ยหยานรับคำ สีหน้าสงบราบเรียบราวกับกำลังจะออกลาดตระเวน ไม่ใช่จะไปสัประยุทธ์
