กับกองพันชั้นยอดจากสี่มหาอำนาจ
กองทัพที่มีห้าร้อยคนแยกตัวออกจากค่ายจูเชวี่ยอย่างรวดเร็ว
ฟ่งเยวี่ยดูเหมือนประสบความสูญเสียไม่น้อย!
พวกมันขวัญกำลังใจตกต่า เซียนนักรบเกือบครึ่งทัพรับบาดเจ็บบอบช้าอย่างหนัก
เกาเซวียนหยีตาลง ประกายเย็นเยียบสาดวาบในดวงตา วัดเสวียนคงเคยพ่ายแพ้อย่างยับเยินถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด?
มันไม่กล่าวคำใด กองทัพใต้บัญชาการของมันไหลรี่ดุจปรอท เคลื่อนเข้าประจำตำแหน่งด้านหน้ากองพันฟ่งเยวี่ยในบัดดล เกาเซวียนสีหน้า
?
เคยมีศัตรูที่ใช้กองทัพจำนวนเท่ากันเข้าปะทะหักหาญกับกองพันเจียงจื้อตั้งแต่เมื่อใด?
แน่นอนว่าคนโง่ไม่รู้จักกลัว!
เกาเซวียนจิตใจเย็นเยือกปานน้าแข็ง รังสีฆ่าฟันทะลักล้นออกจากร่าง
เว่ยหยานทอดตามองฝ่ายตรงข้ามอย่างเยือกเย็น
มันเป็นหนึ่งในหัวหน้ากองที่ติดตามแม่นางน้อยมาเป็นเวลานานที่สุดแต่มันแตกต่างจากม้าฝาน มันในตอนเริ่มแรกไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นอันใด แต่ด้วยการติดตามแม่นางน้อยออกทำศึกและเฝ้าศึกษาเรียนรู้
แม้ว่ามันไม่อาจเทียบได้กับแม่นางน้อยผู้มีความเข้าใจทั้งซิวเจ่อ อสูรและปิศาจอย่างลึกล้า แต่นอกเหนือจากแม่นางน้อยต้าเหรินก็ไม่มีผู้ใดเข้าใจในพิชัยยุทธ์ใหม่ได้ดีไปกว่ามัน
ที่สำคัญไปกว่านั้น… …
เว่ยหยานเลื่อนสายตามองไปยังม้าฝาน อดอิจฉาเลื่อมใสสหายรักผู้นี้ไม่ได้จริง ๆ
สำหรับแม่ทัพบัญชาการศึกผู้หนึ่ง สามารถสร้างกองทัพตามแบบฉบับของตัวเองสำเร็จอย่างงดงาม นับเป็นสิ่งล่
