นั้น!
มดปลวกอาจสามารถกัดช้างจนตาย แต่ย่อมไม่มีความหมายใดกับพญามังกร!
ทันใดนั้นเอง นางพลันมีสีหน้าตะลึงงัน ดวงตาทอแววเหลือเชื่อออกมา … กองพันฝ่ายตรงข้าม…กำลังบุกโจมตีพวกนาง!
ฟ่งเยวี่ยติดตามเจียงเจ๋อผจญศึกนับครั้งไม่ถ้วน นอกเหนือจากกองทัพปิศาจแล้ว ไม่เคยมีกองทัพใดกล้าจู่โจมพวกนางก่อนแม้แต่ครั้งเดียว
คนเหล่านี้ใช่เสียสติไปแล้วหรือไม่?
ฟ่งเยวี่ยผุดลุกขึ้นยืน ดวงตากลายเป็นยะเยียบเย็นชา นางจะสั่งสอนให้มดปลวกเหล่านี้ได้ซาบซึ้ง ว่าเพียงแค่ประกายจากไฟโทสะของมังกร ก็
เกาเซวียนหวาดหวั่นวิตกไม่น้อย มันนึกไม่ถึงว่าฟ่งเยวี่ยจะรีบร้อนเดินทัพถึงเพียงนี้ มันนำคนเพียงห้าร้อยเร่งรุดเดินทางอย่างสุดกำลังความสามารถ ยังไม่อาจไล่ตามพวกนางที่มีเป็นพันคนได้ทัน
คำตอบที่ฟ่งเยวี่ยส่งกลับมาให้มันก็คือ นางจะเร่งเผด็จศึกโดยเร็วที่สุด
คิดถึงเรื่องนี้ เกาเซวียนอดฝืนยิ้มเจื่อนขมไม่ได้ มันพยายามรีบเร่งอย่างสุดกำลังเพื่อติดตามนางให้ทัน ทว่าเด็กหญิงนางนั้นไม่ได้สำนึกขอบคุณแม้แต่น้อย แต่สำหรับความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้นของฟ่งเยวี่ย มันไม่มีข้อกังขาแม้แต่น้อยเช่นกัน ฟ่งเยวี่ยเป็นแม่ทัพบัญชาการศึกที่แข็งแกร่งกว่ามันเสียอีก เซียนนักรบหนึ่งพันคนภายใต้ร่มธงของนางก็ล้วนแล้วแต่ห้าวหาญชาญศึก ขัดเกลาตัวเองผ่านการต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน แม้ว่าไม่อาจยกขึ้นเทียบกับกองพันเจียงจื้อของเจียงเจ๋อต้าเหริน แต่ไม่ว่าโยนพวกมันลงไปยังอาณาจักรท