นสองนาน
“เฮ้ เฮ้ เฮ้ ข้าถามเจ้าไม่ได้ยินหรือไร!” ฮวาหนิงยังคงไม่ยอมรามือร้องไล่หลังอย่างแง่งอน
จั่วม่อคร้านจะสนใจเด็กหญิงใจดำอำมหิตนางนี้ เดินออกจากสนามประลองไปโดยไม่เหลียวมองนางแม้แต่แวบเดียว
“เจ้า เจ้า เจ้า… …” ฮวาหนิงไม่เคยคาดฝันว่าจะมีบุรุษที่เมินเฉยต่อนาง ยามตะลึงลานน้าตาสองสายไหลหลั่งลงมาทันที ร้อนถึงบรรดาองครักษ์ต้องรีบปลอบโยนเป็นการใหญ่
บนที่นั่งผู้ชม หลันเทียนหลงก็ไม่เรียกรั้งจั่วม่อ แต่ดวงตาสาดประกายเจิดจ้า ลางสังหรณ์ของมันในวันนั้นไม่ได้ผิดเพี้ยนไปแม้แต่น้อย!
รอจนร่างของจั่วม่อหายลับไปจากลานประลอง ที่นั่งผู้ชมซึ่งเงียบกริบดุจป่าช้า ทันใดนั้นไม่อาจระงับยับยั้งอีกต่อไป ระเบิดความอัดอั้นตันใจออกมาพร้อมกัน เสียงตะโกนสนทนาแข่งกันของฝูงชนฟังไม่ได้ศัพท์กระทั่งคนที่อยู่ติดกันยังไม่ได้ยินว่าสหายกล่าวว่ากระไร
ทุกผู้คนจากสีหน้าขาวเผือดเหมือนคนตาย กลับกลายเป็นแดงก่าอย่างตื่นเต้นเร้าใจ
ว่ากันตามตรงศึกสัประยุทธ์เมื่อครู่กระชั้นสั้นยิ่ง แต่สะท้านขวัญสั่นประสาทและเหนือความคาดหมายเป็นที่สุด ทุกคนยังจมอยู่กับภาพการปะทะหักหาญอันดุเดือดเมื่อครู่ พลังหมัดอหังการที่แกร่งกร้าวสุดเปรียบปาน สัญญาสิบกระบวนท่าที่ผังเฉินประกาศอย่างเหี้ยมหาญ พลังฝีมือที่รุดหน้าระหว่างห้วงความเป็นความตาย… …
ยอดยุทธ์ลือนามผังเฉิน กลับถูกคนฆ่าตายในสองกระบวนท่ามิหนำซ้าคู่ต่อสู้ของมันยังเป็นแค่คนใหม่ผู้หนึ่ง ศึกประลองครั
