มเสียงสงบราบคาบราวกับว่าล่วงรู้เรื่องนี้ตั้งแต่แรก
กลับไม่มีทีท่าว่าจะตื่นตะลึงและเดือดดาลตามที่คาดเอาไว้ ทำเอาผู้ใต้บังคับบัญชาที่นำข่าวมารายงานอดแปลกใจอยู่บ้างไม่ได้ แต่ในใจลอบถอนหายใจโล่งอก อย่าได้เห็นว่าเจียงเจ๋อต้าเหรินปกติสุภาพอ่อนโยน แต่เมื่อใดบันดาลโทสะขึ้นมาก็น่าสะพรึงกลัวยิ่ง ไม่ว่าผู้ใดล้วนหวาดกลัวจนหัวหด
ฟ่งเยวี่ยต้าเหรินจู่ ๆ ก็ลอบนำพาไพร่พลหนึ่งพันคนติดตามนางไปล้างแค้นส่วนตัว ด้วยพฤติกรรมเช่นนี้ ว่ากันตามเหตุผลแล้วเจียงเจ๋อต้าเหรินสมควรต้องไม่ยอมกล้ากลืนฝืนทน
ความคิดเหล่านี้วาบผ่านในใจซิวเจ่อผู้นำข่าวมารายงานอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบสลัดทิ้งไปทันที ฟ่งเยวี่ยต้าเหรินเป็นที่รักของพวกมันทุกคน ไม่มีผู้ใดอยากให้ฟ่งเยวี่ยต้าเหรินต้องถูกลงโทษเพราะเหตุนี้
หลังจากผู้ใดบังคับบัญชาล่าถอยออกไป เจียงเจ๋อทอดถอนใจเบา ๆในดวงตาทอแวววิตกกังวลวูบ
ชั่วอึดใจให้หลัง มันพลันเงยหน้าขึ้น ร้องเรียกไปทางประตู “มีผู้ใดอยู่บ้าง เข้ามา!”
“ต้าเหริน!”
“เลือกผู้คนห้าร้อยคนจากกองพันเจียงจื้อ ติดตามไปสนับสนุนศิษย์พี่หญิงฟ่งเยวี่ย”
เกาเซวียนพอฟังคำสั่งของเจียงเจ๋ออดประหลาดใจอยู่บ้างไม่ได้ สีหน้าแปลกใจฉายชัดออกมาทางใบหน้า ผู้ใดก็ทราบว่าฟ่งเยวี่ยต้าเหรินลอบนำกองพันไปล้างแค้นให้แก่อาจารย์อาติ้งเจินเป็นการส่วนตัว เดิมทีทุกคนเข้าใจว่าครั้งนี้ฟ่งเยวี่ยต้าเหรินคงไม่แคล้วถูกลงโทษหนักหนาสาหัสตามวินัยกองทัพเป็นแน่ อย