นนี้
มันต้องใคร่ครวญให้ดี
จั่วม่อเดินไปตามถนน ซู่หลงกับพวกตามติดอย่างกระชั้นชิด
“สิ่งแรกที่เจ้าควรทราบ คือตระกูลอานเหวยมีขุมอำนาจที่จัดตั้งอยู่ในเมืองมหาสันติ” ผูเยาสุ้มเสียงเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้น “ครั้งนี้ตาเฒ่าเถาซิงกล่าวไม่ผิด ตระกูลอานเหวยเต็มไปด้วยอัจฉริยะนับไม่ถ้วนและให้กำเนิดจอมปิศาจด่านไสว้มากมาย แต่ทว่าตระกูลอานเหวยไม่เคยให้กำเนิดจ้าวปิศาจด่านหวัง!1 ฮ่า สำหรับตระกูลอานเหวยที่ทะเยอทะยานมาโดยตลอด นี่คือหนามแทงใจชิ้นใหญ่ที่สุดของพวกมัน สำหรับสมาชิกตระกูลอานเหวยแต่ละรุ่น ความปรารถนาต่อสุดยอดทักษะของปิศาจของพวกมันไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลอื่นจะเทียบได้ พวกมันต้องการความก้าวหน้า หิวกระหายต่อความก้าวหน้าอย่างที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียม! ในเมืองมหาสันติจัดวางหลักศิลาทักษะปิศาจซึ่งอาจสามารถหนุนส่งให้สัมผัสถึงพลังของด่านหวังได้ พวกมันไหนเลยจะยอมพลาด?”
จั่วม่อยิ่งฟังยิ่งรู้สึกว่าผูเยาไม่ได้คุยโวโอ้อวดแม้แต่น้อย มันมีความเข้าใจต่อตระกูลอานเหวยเป็นพิเศษอย่างแท้จริง
“ซือจื่อหมิงผู้นี้เมื่อสามารถชี้แนะจอมปิศาจด่านไสว้ แน่นอนว่าเป็นยอดคนผู้หนึ่ง” ผูเยาผู้มักจะมีดวงตาสูงส่งอยู่เหนือศีรษะ ยังแสดงความนับถือเลื่อมใสที่ยากจะพบพานต่อซือจื่อหมิง แต่จากนั้นมันก็ยิ้มเยาะอย่างเย็นชา “แต่ทว่า คิดทำความเข้าใจว่ายอดคนเช่นนี้ครุ่นคิดอันใดกลับไม่ใช่เรื่องง่าย หลักศิลาทักษะปิศาจของซือจื่อหมิงเป็นของ
