เถาซิง?
จั่วม่อกวักมือเรียกโซ่วผิงอย่างวางอำนาจ เป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายเข้าไปหามัน ในสายตาของมันเขิงเหลียนเอ๋อร์เมื่อติดตามมันมา ดังนั้นโซ่วผิงและหน่วยองครักษ์ดาวสวรรค์ก็เหมือนกับของแถมที่ได้รับมาพร้อมกับสินค้าหลัก การที่มันจะสั่งการอีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจแม้แต่น้อย
โซ่วผิงเส้นเอ็นเต้นกระตุก เด็กหนุ่มที่ยังอายุไม่ถึงยี่สิบปีกลับกวักมือเรียกให้มันเข้าไปหา หากเป็นผู้อื่นมันจะต้องโถมเข้าทุบตีเจ้าคนอวดดีผู้นี้ให้แหลกเป็นชิ้น ๆ! ต่อให้เจ้าเป็นบุรุษเหี้ยมหาญ ต่อให้ไพร่พลใต้ร่มธงของเจ้าจะร้ายกาจ ต่อให้เจ้ามีฉากหลังอันทรงพลังอำนาจ แต่เจ้ามิใช่เจี้ยจู่ของข้า! แต่เมื่อมันเหลือบมองคุณหนู เห็นคุณหนูกำลังเพ่งตามองตรงมาที่มันเช่นกัน
โซ่วผิงสะดุ้งเฮือก
…. …ข้าจะอดทน!
โซ่วผิงเดินเข้าไปหาจั่วม่ออย่างเรียบ ๆ ร้อย ๆ “ใต้เท้าท่านมีเรื่องใด?”
“เถาซิงเป็นใคร?”
“เถาซิงผู้นี้เป็นเฉิงจู่ (เจ้าเมือง) แห่งเมืองไร้จุดจบ!” โซ่วผิงครุ่นคิดพลันตระหนักว่าหากขบวนของพวกมันเผชิญอันตรายใด พวกมันก็ไม่
?” จั่วม่อสังเกตเห็นเยี่ยหลิงดวงตาทอประกายมุ่งมาดปรารถนาวูบหนึ่ง พลันนึกขึ้นได้ว่าเยี่ยหลิงฝึกปรือหัตถ์บัลลังก์หมอกจำเป็นต้องใช้ตัวอ่อนปิศาจหมอกเพื่อฝึกปรือสังขารปิศาจ จึงจะสำแดงพลังของหัตถ์บัลลังก์หมอกได้เต็มที่ การที่ไม่สามารถฝึกปรือสังขารปิศาจเป็นหนึ่งในความเสียใจชั่วชีวิตของเยี่ยหลิง
“ใช่แล้ว! เถาซิงเป็นปรมาจา
