ะเรียกร้องราคาที่หนักหนาสาหัส ไม่เคยนึกฝันว่าอีกฝ่ายจะต้องการแค่เพียงตัวอ่อนปิศาจหมอกผืนเถ้าเท่านั้น สำหรับมันนี่ไม่นับเป็นอะไรได้ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเป็นสามเณรมือใหม่อย่างแท้จริง
มันกระทำผิดพลาดไปแล้ว!
จั่วม่อตระหนักทันทีว่าราคาเปิดของมันต่าเกินไป ซึ่งความจริงมันล่วงรู้เรื่องตัวอ่อนปิศาจไม่มากนัก ดังนั้นยากจะหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเช่นนี้ และสำหรับจั่วม่อผู้ที่ความโลภสลักลึกลงไปในกระดูก จะให้มันยอมรับความผิดพลาดเรื่องต่อราคา ยังยากกว่าเชือดเนื้อเถือหนังมันเสียอีก มันคิดถามเยี่ยหลิงอีกที แต่พอเห็นสภาพฟูมฟายน้าตาแห่งความปลาบปลื้มของอีกฝ่าย จั่วม่อรู้สึกว่าถามไปก็เสียเวลาเปล่า มันตัดสินใจเรียกร้องไปตามสมควร
“หนึ่งร้อยตัว!”
โซว่ผิงแทบล้มคะมำหัวฟาดพื้น เยี่ยหลิงน้าตาแข็งค้างอยู่ในดวงตาอ้าปากอึกอักอยู่ครึ่งค่อนวัน ยังไม่ทราบจะกล่าวอะไรออกมา
กระทั่งเหล่ายักษาเขียวยังอึ้งงัน
หนึ่งร้อย!
ตัวอ่อนปิศาจหนึ่งร้อยตัว!
ตั้งแต่เมื่อใดที่ตัวอ่อนปิศาจนับกันด้วยหลักร้อย?
หนึ่งร้อย!
กระทั่งเถาซิงยังนิ่งขึงตะลึงงันแล้ว มันรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอย่างแท้จริง
เจ้าผู้นี้ใช่เป็นเผ่าปิศาจแน่หรือ?
ความคิดเหลวไหลนี้ผุดในใจเถาซิง สิ่งที่มันไม่ทราบก็คือ ความคิดของมันใกล้เคียงกับความจริงเป็นอย่างยิ่ง
“ขออภัยด้วย ข้ามีตัวอ่อนปิศาจหมอกผืนเถ้าเพียงสามตัวเท่านั้น!”ไม่ทราบเพราะเหตุใด เถาซิงพอกล่าวเช่นนี้ ถึงกับรู้สึกอ
