ระบี่ดำหมายจะปลิดชีพจ้าวซวี่ในกระบี่เดียว
แม้เขาจะระแวงจ้าวซวี่มาก แต่ก็คิดจะรีบกำจัดให้สิ้นเรื่อง
ทว่าในจังหวะนั้นเอง เขาพลันรู้สึกถึงภัยคุกคามที่น่ากลัวเข้าจู่โจมจากเบื้องหน้า
ร่างกายเขาเกิดสัญชาตญาณต้านทานทันที คว้าร่างนักยุทธ์หญิงผู้หนึ่งจากด้านข้างมาขวางหน้า!
พรวด!!
เลือดกระเซ็นกระจาย ลูกศรเวทสีดำยิงทะลุหว่างคิ้วของนางอย่างแม่นยำ แล้วพุ่งทะลุแขนของม่อลั่วจนแขนระเบิดเป็นเสี่ยงเนื้อ!
พลังอันพิสดารบนลูกศรนั้นเกินกว่าผู้คนจะเข้าใจได้
เสียงอุทานดังขึ้นจากขุนนางยุทธ์ทั้งห้า สีหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าแม้ค่ายกลจะถูกทำลายไปแล้ว จ้าวซวี่ยังมีไพ่ตายซุกซ่อนถึงเพียงนี้
ที่สำคัญ ม่อลั่วยังใช้พวกเดียวกันเป็นโล่มนุษย์อย่างไร้เยื่อใย
ในชั่วขณะนั้น พวกเขาก็เริ่มเกิดความระแวงในตัวม่อลั่วขึ้นมาทันที
ม่อลั่วกัดฟันแน่น แม้แขนหนึ่งจะระเบิดหายไป แต่เขารีบควบคุมพลังโลหิตให้หยุดไหลทันที
หากเมื่อครู่ไม่คว้าตัวนางมาเป็นโล่ พริบตานั้นเขาอาจถูกลูกศรแทงทะลุหัวใจไปแล้วก็เป็นได้!
“สารเลว! เจ้าคิดจะฆ่าข้าอย่างงั้นหรือ!!”
ม่อลั่วตะโกนด้วยความโกรธ ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟ้าดิน
“ท่านหญิง! ช่วยข้าด้วย!!”
จ้าวซวี่รีบร้องขอความช่วยเหลือจากจวินจื่อหลิง
“ส่งเขาให้ข้า!”
จวินจื่อหลิงก้าวออกมาขวางหน้า รวบรวมพลังไว้เต็มกำลัง
ม่อลั่วแม้จะเสียแขนหนึ่ง แต่ยังคงน่ากลัวไม่ต่างจากราชายุทธ์ตัวจริง
