“ว่ากระไร!” ปิศาจหมาป่าตาเดียวร้องลั่น เผ่นผึงขึ้นจากเก้าอี้ สีหน้าตะลึงพรึงเพริด
“หัวหน้า! พวกมันตายกันหมดแล้ว! ทุกคนล้วนตายสิ้น! ไม่มีผู้ใดรอดกลับมา!” ลูกสมุนผู้นั้นใบหน้าซีดขาวไร้สีเลือด มันวิ่งเข้ามาด้วยอาการสะดุดล้มลุกคลุกคลาน นี่ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าคนผู้นี้เข่าอ่อนจนเดินไม่ไหว
“ตายกันหมด??”ปิศาจหมาป่าตาเดียวตั้งสติทันควัน สอบถามอย่างเยือกเย็น
“ผู้คนจากเจ็ดกองโจรล้วนเสียชีวิตหมดสิ้น! มากกว่าสามพันคน! ไม่มี…ผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว!” ลูกสมุนตะกุกตะกักรายงาน คอยเหลียวซ้ายแลขวาอย่างหวาดผวาราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังไล่ล่ามัน เต็มไปด้วยสีหน้าหมดหวัง กล่าวเสียงสั่นสะท้าน “คนเหล่านั้น… …พวกมัน บนยอดเขามังกรดำ พวกมัน…พวกมันฆ่าทุกคน!”
“เป็นไปไม่ได้!” ปิศาจหมาป่าตาเดียวดวงตาทอแววเหลือเชื่อพยายามสั่นศีรษะไม่ยอมรับ “นั่นเป็นผู้คนมากกว่าสามพัน แล้วฝ่ายพวกมันมีกันเท่าใด หนึ่งร้อยคน! หนึ่งร้อยเข่นฆ่าสามพันจนหมดสิ้น เจ้าคิดว่าพวกมันเพียงฆ่าไก่หรือ?”
“หัวหน้า! แต่นี่เป็นเรื่องจริง!” ลูกสมุนแทบร่าไห้ออกมา “ท่านสามารถไปดูที่ยอดเขามังกรดำด้วยตาตัวเอง! ซากศพกลาดเกลื่อนอยู่ทั่วทุกที่ ตั้งแต่ยอดเขาทับถมลงมาถึงตีนเขา ล้วนมีแต่ซากศพ!”
ปิศาจหมาป่าตาเดียวตัวแข็งทื่อ เมื่อลูกสมุนของมันกล้ากล่าวเช่นนี้มันไม่เชื่อก็ไม่ได้แล้ว! ยอดเขามังกรดำที่ว่าอยู่ไม่ไกลจากค่ายของพวกมันมากนัก ลูกสมุนของมันไม่มีทางดูผ
