นี้คล้ายไม่ได้รับผลกระทบจากแรงดูดรั้งอันเกรี้ยวกราดของวังวนพลังแม้แต่น้อย
ไอพลังงานเหล่านี้บางเบาดุจเส้นผม พากันลอยขึ้นเหนือพลังวังวนอย่างแช่มช้า … พวกมันเป็นพลังเทพ พลังเทพสุริยัน!
ในเวลานี้เอง ลำแสงศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมั่นซึ่งสถิตอยู่ภายในร่างของจั่วม่อ พลันส่องสว่างขึ้น
ไอพลังเทพที่ว่ายเวียนอยู่เหนือวังวนพลังชะงักค้างอย่างกะทันหันจากนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์สาดประกายวาบ พลังเทพคล้ายเผชิญแรงดึงดูดไร้สภาพขุมหนึ่ง ทะลวงฝ่าแรงดึงดูดของวังวน หลุดออกมาในทันใด จากนั้นไหลผ่านจากใจกลางฝ่ามือ เคลื่อนขึ้นไปตามท่อนแขนของจั่วม่อ!
พลังเทพเบาบางเท่าเส้นผมเหล่านั้นพอหลุดพ้นจากฝ่ามือ ก็ผสานเข้ากับเลือดเนื้อร่างกายของจั่วม่อในบัดดล
ความรู้สึกของพลังงานอันล้นเหลือ เริ่มแข็งกล้าขึ้นทุกขณะ
ประหนึ่งว่าร่างกายอันแห้งผากของมันทันใดนั้นกลับกลายเป็นชุ่มฉ่าไปด้วยหยาดฝน เลือดเนื้อทุกหยาดหยดของมันดูดซับไอพลังเทพเหล่านี้อย่างหิวกระหาย
ท่วงท่าอันสะดุดติดขัดก่อนหน้านี้คล้ายฝังแน่นลงไปในกระดูกของจั่วม่อ ประดุจเมฆล่องน้าไหล แต่ละท่วงท่าต่อเนื่องตามกันไม่ขาดสาย ให้ความรู้สึกเรียบง่ายรวบรัด ทว่าเต็มไปด้วยปลอดโปร่งไร้ข้อผูกมัด
ไอพลังเทพล่องลอยออกจากฝ่ามือขวาของจั่วม่อไม่หยุดยั้ง โคจรไปยังทุกส่วนในร่างกายของจั่วม่อ ไม่มีซอกมุมใดถูกละเว้น
แสงศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมั่นบัดเดี๋ยวมืดบัดเดี๋ยวสว่าง ประหนึ่งว่าเป็นแสงไฟจากหอสัญญาณ คอย
