นำทางให้แก่เรือน้อยใหญ่ยามค่าคืน หากจั่วม่อในยามนี้มีเวลาพอจะหันมาเพ่งพิศดูแสงศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมั่นเสียหน่อย มันจะต้องค้นพบอย่างตื่นตะลึงว่าแสงศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมั่นเจิดจรัสกว่าเดิมมาก
“มันเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง!” เว่ยโพล่งออกมาอย่างกะทันหัน
มันมีสีหน้าซับซ้อนยิ่ง ทั้งตื่นตะลึง เหลือเชื่อ งุนงงและเคลือบแคลงสงสัย แต่ขณะกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ สุ้มเสียงก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ
“ไยมิใช่ ไม่เช่นนั้นข้าจะรับมันเป็นศิษย์หรือ?”
“อย่าห่วงไปเลย” เว่ยหัวร่อเบา ๆ “ข้ามิได้ประสงค์ร้ายต่อมันแน่ยอดอัจฉริยะเช่นนี้ไหนเลยจะขาดแคลนศัตรูได้ ไม่จำเป็นต้องให้ข้าช่วยเพิ่มจำนวนศัตรู ข้าเพียงแค่คาดหวังกับมันเท่านั้น!”
นัยน์ตาสีเลือดของผูเยาสาดประกายวาบ “เช่นนั้นเจ้าคิดทำอะไร?”
“เจ้าจดจำได้หรือไม่ว่าในอดีตเราพ่ายแพ้อย่างไร?”
เว่ยยิ้มน้อย ๆ แต่รอยยิ้มนั้นปราศจากความอบอุ่นแม้แต่น้อยนิด
“ว่ากระไร? กองกำลังภูเขามังกรน่าขายหน้าถึงเพียงนี้?” ปิศาจสุนัขป่าตาเดียวคำรามอย่างเดือดดาล มันผู้นี้สายตาเหี้ยมโหด ใบหน้าถมึงทึงรอยแผลเป็นตัดไขว้บนใบหน้า ทำให้รูปโฉมของมันน่าสะพรึงกลัวอย่างบอกไม่ถูก
ทั่วทั้งอาณาจักรขุนเขาอริยะ ปิศาจสุนัขป่าตาเดียวผู้นี้เป็นตัวแทนของความหวาดกลัว มันมิใช่แค่เพียงหัวหน้าค่ายโจรที่ใหญ่โตที่สุด แต่ยังเป็นผู้นำที่มีชื่อกระเดื่องดังที่สุดในอาณาจักรขุนเขาอริยะอีกด้วย
อาณาจักรขุนเขาอริยะเป็นดินแดนที่ถูกป
