อกมา ในขณะที่ยังคงสภาพเวทวิชาเอาไว้ด้วย
ศาสตร์อสูรวิชานี้เรียกว่า ‘ศาสตร์ชีวิตอื่น’ ไม่ใช่วิชาที่ยากเย็น แต่ลี้ลับคลุมเครือยิ่ง ผูเยายังกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่าในยุคของมัน ผู้ที่ล่วงรู้วิชานี้ยังมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
จั่วม่อไม่เข้าใจว่าผูเยาจะภาคภูมิใจไปหาอันใด นอกจากตกอยู่ในสภาพครึ่งผีครึ่งคนเช่นมันแล้ว มันไม่คิดว่าจะมีใครต้องการใช้ศาสตร์ที่สามารถทำลายพลังฝีมือของตัวเองเช่นนี้ แต่เพื่อรักษาสภาพความมั่นคงในทะเลแห่งจิตสำนึก ความคิดนี้มันไม่ได้กล่าวออกจากปาก
ในเวลานี้ จั่วม่อโยนความคิดเหลวไหลเหล่านี้ทิ้งไป พลังจิตสำนึกของมันที่เพิ่งจะคลายตัวแยกออกมาจากพลังปราณ กำลังทำท่าราวกับจะเริ่มผสานรวมเข้าด้วยกันอีกครั้ง
จั่วม่อร่าย ‘ศาสตร์ชีวิตอื่น’ ออกมาอย่างง่ายดาย
ชั่วพริบตาที่ศาสตร์อสูรถูกร่ายออกมา จั่วม่อร่างสะท้านเฮือกอย่างฉับพลัน พลังอันพลุ่งพล่านปั่นป่วนในร่างมันพลันหยุดชะงักลงอย่างสมบูรณ์
เกิดอะไรขึ้น
จั่วม่อบังเกิดสังหรณ์เลวร้าย ไฉนหยุดชะงัก นี่แตกต่างจากที่พวกมันคาดเอาไว้อย่างสิ้นเชิง!
มันยังไม่ทันจะได้ขบคิดมากไปกว่านี้ กระแสพลังที่หยุดชะงักพลันระเบิดทะลักทลายโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า!
ตูม!
กระแสพลังพลุ่งพล่านจากทุกซอกทุกมุมในร่างกาย ประหนึ่งฝูงฉลามร้ายกระสากลิ่นเลือด พากันถาโถมไปยังมือขวาของจั่วม่ออย่างคลุ้มคลั่ง
จั่วม่อร่างสั่นอย่างรุนแรง แค่นเสียงหนัก ๆ ออกมา
กระแสพลังปั่นป่วนยามปะท
