นัก ผู้อื่นเพียงมองปราดเดียวก็ระบุได้ ลำพังสายตาและความรอบรู้อันลึกซึ้งนี้ บันดาลให้เขิงอี้บังเกิดความหวังขึ้นสายหนึ่ง
“ว่ากันว่าปิศาจอสรพิษเขี้ยวขาวเมื่อบรรลุถึงด่านเจียง จะสามารถสำเร็จสังขารปิศาจเขี้ยวขาวพร้อมกัน ข้าเข้าใจว่าเป็นเพียงคำร่าลือ คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องจริง” จั่วม่อปากกล่าววาจาอย่างปลอดโปร่ง แต่ในใจหมุนเร็วรี่ ครุ่นคิดหาหนทางอย่างบ้าคลั่ง
ข่าจั๋วรับฟังจนอ้าปากหวอ สำหรับมันเรื่องเหล่านี้ทั้งแปลกใหม่และพิสดารนัก
เขิงอี้หรี่ตามองอยู่ชั่วอึดใจ จากนั้นหัวร่อเบา ๆ “จั่วเซียนเซิงรอบรู้เจนจบอย่างแท้จริง ผู้น้อยไม่นับถือเลื่อมใสก็คงไม่ได้แล้ว เช่นนั้นอาการของบุตรีข้าเป็นอย่างไร คาดว่าจั่วเซียนเซิงคงกระจ่างแจ้งแก่ใจแล้วรบกวนจั่วเซียนเซิงอธิบายให้เราผู้เป็นบิดาฟังได้หรือไม่”
จั่วม่อกล่าวอย่างเฉื่อยชา “คุณหนูฝ่าด่านล้มเหลว การเจริญเติบโตของสังขารปิศาจของนางถูกขัดกลางคัน เป็นเหตุให้ยามนี้ร่างกายของนางตกอยู่ในสภาพโกลาหลอลหม่าน ชีวิตของนางก็ตกอยู่ในอันตรายด้วย”
เขิงอี้ดวงตาสาดประกายเจิดจ้า จั่วม่อรู้สึกว่าเขิงอี้จู่ ๆ ก็กลายเป็นใหญ่โตมหึมา แรงกดดันมหาศาลโถมทับลงมาจนมันแทบหายใจไม่ออก
คราวนี้ความปั่นป่วนวุ่นวายในร่างมันไม่บังเกิดปฏิกิริยาตอบโต้
เขิงอี้พลันรู้สึกตัว ตระหนักว่าพฤติกรรมเช่นนี้ไม่มีประโยชน์ใด รีบระงับยับยั้งพลังสภาวะอันกราดเกรี้ยวของตน จั่วม่อค่อยรู้สึกว่าร่างผ่อนคลายลง
