ีวิตรอดจากสภาพร่างระเบิดตายอนาถ
“ข้ามีความคิดประการหนึ่ง” จั่วม่อกล่าวอย่างเคร่งเครียดจริงจัง“หากข้าสลักแผนผังปิศาจลงบนร่างตัวเองจะเป็นอย่างไร
ความคิดของจั่วม่อทำเอาผูเยากับเว่ยถึงกับตื่นตะลึง
“เจ้าไม่ใช่เผ่าปิศาจ” ผูเยาคัดค้านเป็นคนแรก
“แต่ข้าสำเร็จสังขารปิศาจมหาทิวา” จั่วม่อโต้กลับอย่างไม่ลังเล
ผูเยาอึ้งงันไป มันในที่สุดค่อยนึกได้ว่าเจ้าตัวประหลาดผู้นี้แม้ไม่ใช่เผ่าปิศาจ แต่กลับฝึกปรือสังขารปิศาจมหาทิวาสำเร็จถึงขั้นลึกล้า ร้ายกาจเสียยิ่งกว่าปิศาจแท้จริงเสียอีก
“เจ้าคิดสลักแผนผังปิศาจประเภทใดเว่ยไม่คัดค้าน เพียงซักถามเสียงขรึม
“ร่างกายของข้าในยามนี้ไม่ต่างจากภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด พลังภายในมีแต่เพิ่มพูนขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง การปะทะชนกันเองก็ยิ่งมายิ่งรุนแรง ผลสุดท้ายคงมีแต่ร่างระเบิดเป็นผุยผงเท่านั้น” จั่วม่อกล่าวเสียงราบเรียบ ราวกับว่ากำลังกล่าวถึงเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของมัน สุ้มเสียงสงบเยือกเย็นยิ่ง “ยามกะทันหันข้านึกได้สองวิธี วิธีที่ดีที่สุดย่อมเป็นการจัดระเบียบพลังทุกสายในร่างให้กลับคืนสู่สภาพเดิมแต่วิธีนี้ยากเย็นเกินไป ข้าไม่ทราบจะเริ่มจากที่ใด ส่วนอีกวิธีหนึ่งอาจทื่อด้านอยู่บ้าง ในเมื่อภูเขาไฟกำลังจะระเบิด เราไฉนไม่เสริมสร้างความแข็งแกร่งทนทานให้กับตัวภูเขาเสียเล่า เมื่อภูเขาแข็งแกร่งทนทานกว่าเดิมพลังที่อยู่ภายในก็ยากจะระเบิดทำลายได้แล้ว”
“น่าสนใจ น่าสนใจ
